Αθηνα Αντωνιάδου: "Άκου Ανθρωπακο..."

Άκου Ανθρωπακο

Είναι η κλιματική αλλαγή...

Οι Ταλιμπάν περπατούν πάνω σε ορυκτά αξίας 1 τρισ. δολαρίων τα οποία χρειάζεται απεγνωσμένα ο πλανήτης και οι τιτανοπλουσιοι, βεβαίως βεβαίως, οι οποίοι πιέζονται από τις  λέσχες τους. Αυτοι οι τιτανοπλουσιοι " ανθρωπιστες" που μας σώζουν - με το αζημίωτο -  και η ανθρωπότητα νιώθει ευγνωμοσύνη . Αυτοί  που μόλις αλλάξουν προσανατολισμό οι εταιρείες τους, λες "Ωχ μάνα μου" !!

Αυτοι... Θέλουν απεγνωσμένα να βάλουν χέρι..και πιστέψτε το, αυτό το χέρι είναι μακρύ και παίρνει πάντα αυτό που θέλει.

Οι Κινέζοι απο την άλλη  παρακαλουν και προσπαθούν να δελεάσουν για σύναψη σχέσεων με Ταλιμπανεζους, πρώην πάντα τρομοκράτες που τώρα τους ξεπλενουν τα media, δείχνοντας τους να παίζουν ανέμελα σα μικρά παιδιά σε λούνα παρκ.

Οι γείτονες μας οι Τούρκοι, εν μέσω ήρεμου θέρους και αφού ξαμολυσαν στρατιές αλιευτικών στο Αιγαίο μιλούν ανοικτά για Ταλιμπάν αδερφούς και προσφέρονται για κάθε δυνατή βοήθεια Ανθρωπιστική, τεχνική κτλ. 

Το Νάτο από την άλλη, στο οποίο προεδρευουν οι ΗΠΑ, συγχαίρει την Τουρκία, τη χώρα που ΔΕΝ απειλεί και ΔΕΝ εργαλειοποιει ποτέ τις κρίσεις, γι αυτήν της την προθυμία και την παρεχόμενη στήριξη.

Λίγο  αργότερα ακολουθεί η επιβεβαίωση του συνοικεσίου δια στόματος εκπροσώπου των Ταλιμπαν (Σουχαιλ Σαχιν) ο οποίος αναφέρεται στην Τουρκία ως στρατηγικό συνεργάτη του νέου ισλαμικού καθεστώτος στο Αφγανιστάν. Παράλληλα τονίζει τη μελλοντική συνεργασία με την Τουρκία στους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας, της οικονομίας, των κατασκευών και της ενέργειας και της αξιοποίησης του πλούτου που κρύβεται στο υπέδαφος.

Ουπς! του πλούτου στο υπέδαφος;;

Από την άλλη, η πλάτη της Τουρκίας

στην Ευρώπη, στη Δύση, στο εφιαλτικό Ναζιστικό παρελθόν, η Γερμανία, τηρεί περίεργη σιωπή, ενώ πληροφορίες λένε πως δεν προλαβαίνει... έχει κάψει τα φουγαρα της, αφού παράγει ανεμογεννήτριες, ηλεκτροκινουμενα κτλ...(κλιματική αλλαγή βλέπετε...).

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι το παίζουν δώθε κειθε , ενώ στις πικάντικες ερωτήσεις τολμηρων δημοσιογράφων μιμούνται το ευγενές και όμορφο παγώνι. Παγωμένοι οι πολίτες των ΗΠΑ διαφωνούν έντονα με την απόφαση του προέδρου και αυτό καταγράφεται  έντονα στις δημοσκοπήσεις. Την ίδια στιγμή δριμύ κατηγορώ εξαπολύει ο Τραμπ, την ώρα που λιαζεται, μετά συνοδείας γαλλικής σαμπάνιας σε κάποιο τροπικό νησί. Βέβαια όλοι θαρρείς έχοντας μνήμη χρυσόψαρου, ξεχνούν πως ο Mullah Abdul Ghani Baradar, ο σημερινός πολιτικός ηγέτης των Ταλιμπαν, ήταν αυτός που με διαταγή των ΗΠΑ αφέθηκε ελεύθερος το 2018 (προεδρία Τραμπ) από τις φυλακές (black site).

Ψιλά γράμματα όλα αυτά βέβαια για τον "ανθρωπιστή" νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπαιντεν, που δεσμεύτηκε προεκλογικά ως ηγέτης του ελεύθερου κόσμου να προασπισει τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα  των γυναικών του Αφγανιστάν τα οποία θα αφαιρεθούν από τη Σαρία των χαριτωμενων Ταλιμπάν που σκέφτονται ακόμη και το Bit coin να φέρουν στις συναλλαγές τους. Βέβαια σε μια από τις - μη στημένες - συνεντεύξεις του ο Μπαιντεν, μόλις πρόσφατα, ανέφερε πως οι Ταλιμπάν πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν να αναγνωριστούν από τη διεθνή κοινότητα. 

Άραγε να έχει στο νου του κάποιον υποψήφιο για Πρόεδρο του νέου μεν, αλλά παλιού ουσιαστικά μορφωματος των Ταλιμπαν; Άγνωστο...Αγνωστες , όμως, δεν είναι οι βασικές πεποιθήσεις της Οργάνωσης,  όπως χαρακτήρισε τους Ταλιμπάν. Σε μια κρίση ειλικρίνειας, άλλωστε, για τα πρακτικά του Αύριο, ο ίδιος τόνισε πως οι βασικές πεποιθήσεις της  οργάνωσης δεν έχουν αλλάξει.

Στον ορυμαγδο των εξελίξεων, ας μη ξεχνάμε και την Ευρώπη των αξιωματουχων του δόγματος των "ανοικτών συνόρων" που μας τρομάζουν με τις εκτός τόπου και χρόνου (;) δηλώσεις, όταν η πολύπαθη Ελλάδα και οι νησιώτες μας που δεν αντέχουν άλλο μεταναστευτικο βάρος, τρέμουν στην ιδέα του να ζήσουν στιγμές του 2015. Προσοχή "δεν αντέχει άλλο βάρος" γιατί η Ελλάδα απέδειξε την Ανθρωπιά της.

Χαρακτηριστικό όλων αυτών στην παρούσα χρονική φάση είναι οι άμεσες και σε σωστό κλίμα πρόσφατες δηλώσεις με πολλαπλά μηνύματα του ΥΠΕΞ μας οι οποίες φάνηκαν ως όαση, και ας αναφέρονταν στο αυτονόητο, θα έλεγε κανείς...

"EU borders must be protected"

Εν κατακλείδι κάτι φαντάζει πως το σχέδιο προχωρά ακάθεκτα, ενώ όσοι πιστεύουν πως τα αποικιοκρατικα σχέδια και οι ματωμενες σελίδες των μεγάλων δυνάμεων έχουν μπει στο αρχείο, ίσως και να διαψεύστουν σύντομα.

Με αυτό να μοιάζει και ως το τέλος(;) της Ευρώπης που ξέραμε...

Μια παραλλαγμενη φράση από τα παλιά έρχεται στη μνήμη...

 "Good morning... Afghanistan"

Καληνύχτα Ευρώπη...

* Γράφει η

Αθηνα Αντωνιάδου

Κοινωνιολογος, blogger - freelance writer

Εκρηκτική Ενημέρωση από την Ελλάδα και τον Κόσμο από την www.PressBOMB.gr

Το καθεστώς ψυχορραγεί…

Πρόσφατα, ένα γεγονός στη Τουρκία -από αυτά που συνήθως δεν γίνονται γνωστά- τράβηξε την προσοχή της κοινωνίας. 

Τον λένε Κεριμ Σ. και μετά από το ανθρωποκυνηγητό τοπικών εργαζόμενων της αγοράς Serik στην Αττάλεια συνελήφθη με την κατηγορία της κλοπής για ένα καρβέλι ψωμί. ˝Nαι έκλεψα ένα ψωμί γιατί πεινώ˝, φέρεται να είπε ο Κεριμ στους αστυνομικούς που του πέρασαν χειροπέδες. Αργότερα, ο Κεριμ αφέθηκε ελεύθερος, μετά και τις ενέργειες στο αστυνομικό τμήμα, ενώ κατά την έξοδό του δήλωσε σε δημοσιογράφο ότι εργαζόταν σε τουριστικό ξενοδοχείο το οποίο έκλεισε, με αποτέλεσμα να μείνει άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα παρά τις προσπάθειές του για εύρεση εργασίας.

Αυτό βέβαια το γεγονός, στο οποίο από τύχη δόθηκε διάσταση από τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης, είναι μέρος μιας μεγάλης πολιτικής-κοινωνικής διαμάχης που έχει ξεσπάσει τελευταία γύρω από την ανέχεια του τουρκικού λαού.

Τα «κρεμαστά» μπαγιάτικα ψωμιά. 

Μεγάλη είναι η ζήτηση για «κρεμαστό» όπως λένε μπαγιάτικο ψωμί, καθώς τελευταία οι πολίτες παλεύουν με τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας σε συνδυασμό με την προϋπάρχουσα οικονομική κρίση. Η εν λόγω ζήτηση φαίνεται να έχει αυξηθεί πλέον του 200% σε σύγκριση με το υφεσιακό προηγούμενο έτος, αποκαλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο την πραγματική αγοραστική δύναμη των πολιτών της Τουρκίας που έχει μειωθεί δραματικά. Όπως λένε οι ίδιοι οι πωλητές δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις πολιτών που μόλις πέρυσι δώριζαν το περισσευούμενο ψωμί του σπιτιού τους και τώρα στέκονται και οι ίδιοι στη σειρά για ένα “μπαγιάτικο” ψωμί σε οικονομική τιμή.

Το ψωμί του λαού γεννά ένα κίνημα αλλαγής. 

Στα πλαίσια αυτά αναμενόμενο ήταν να πάρει διαστάσεις η λεγόμενη μάχη του «Halk Ekmek» (ψωμί του λαού), μεταξύ του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρεμ Ιμάμογλου, και της κυβέρνησης Ερντογάν, με τον δεύτερο να βλέπει επικίνδυνη αύξηση επιρροής του δημάρχου στο λαό. Ο Ιμάμογλου από την άλλη, βλέποντας τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι δημότες του δεν έχασε χρόνο και άμεσα μπήκε στη διαδικασία παραγωγής ψωμιού σε Δημοτικούς φούρνους το οποίο  πωλείται στο κόστος.  Οι ουρές που δημιουργήθηκαν στα πρώτα «πειραματικά» υπαίθρια κιόσκια οδήγησαν ταχέως τον Δήμαρχο στη δημιουργία ολοένα και αυξανόμενου δικτύου διανομής (500 και πλέον κιόσκια) φθηνού ψωμιού. Στο εγχείρημα φαίνεται να συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι του Δήμου αλλά και εθελοντές. Η δυναμική και οργανωμένη προσπάθεια αυτού του μεγάλου αριθμού ανθρώπων που αγκαλιάζουν το εγχείρημα φαίνεται να λειτουργεί ως αναπόσπαστο κομμάτι της επιδιωκόμενης κοινωνικής αλλαγής, όπως οι ίδιοι πιστεύουν, αφού ο σκοπός τους είναι ένας, ιερός και μοναδικός: Στο τέλος της ημέρας να μην υπάρξει «πεινασμένος». 

Σε όλα αυτά βέβαια συνετέλεσε και η αποτυχημένη προσπάθεια του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης Ερντογάν να συγκρατήσει τις τιμές ειδών πρώτης ανάγκης με αποτέλεσμα την αποτρεπτική τιμή πώλησης του ψωμιού σε συνδυασμό με την ήδη καταρρακωμένη αγοραστική δύναμη του κόσμου. 

Ο άνθρωπος που κλέβει ψωμί γιατί πεινάει είναι κλέφτης; 

Από την μια πλευρά έχουμε το ισχυρό κοινωνικό ρεύμα που προστατεύει τον δημοφιλή Δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης, ξηλώνοντας παράλληλα το πουλόβερ του Ερντογάν. Από την άλλη έχει ανοίξει για τα καλά η συζήτηση για το εάν ένας άνθρωπος που κλέβει ψωμί επειδή πεινάει είναι κλέφτης, σε συνδυασμό πάντα με την καθημερινή ταπείνωση ενός λαού που περιμένει ώρες στην ουρά για ένα μπαγιάτικο ή φτηνό ψωμί. 

Δεν είναι κλέφτης αυτός που πρέπει να κλέψει γιατί πεινάει, όχι μόνο ένα ψωμί αλλά οτιδήποτε είναι απαραίτητο για τα προς το ζην, λένε οι πολίτες στα social και όπου αλλού τους επιτρέπεται. Το σύστημα που τον ανάγκασε να γίνει κλέφτης πρέπει να αμφισβητηθεί, ενώ κλέφτες είναι αυτοί που τον ανάγκασαν να κλέψει ένα ψωμί, καταλήγουν τα περισσότερα σχόλια. 

Στο σημείο αυτό είναι που ξεκινά μια ακόμη επικίνδυνη εξίσωση για τον Ερντογάν. Μην ξεχνάμε πως ο ίδιος έθρεψε στον κόρφο του το δηλητηριώδη ακραίο θρησκευτικό φανατισμό, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως άλλο μεσσία.

Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα του ταμείου αφού είναι βέβαιο πως θα θερίσει  ό,τι ο ίδιος έσπειρε και πότισε με μίσος.

Ο  εφιάλτης του Ερντογάν. 

Αναμφισβήτητα ο λαός της Τουρκίας διοικείται από ένα απολυταρχικό καθεστώς και εννοείται πως ο Ερντογάν δε θα διστάσει να πνίξει ο,τι απειλεί τη θέση του, ενώ αν χρειαστεί θα καρατομήσει και τον πιο έμπιστο αξιωματούχο συγγενή -όπως συνέβη με τον γαμπρό του-.

Ο Ερντογάν γνωρίζει ότι από την κάλπη δεν θα απειληθεί ποτέ (σ.σ  έλεγχος εκλογικού σώματος, ήδη προβαίνει σε νομοθετική αλλαγή για τους εκλέκτορες της Βουλής ώστε να ευνοηθεί το κόμμα του, ενώ ετοιμάζεται να θέσει εκτός νόμου το φιλοκουρδικό κόμμα HDP). Ζαλίζεται όμως και ιδρώνει όταν στο νου του έρχονται εικόνες της πτώσης των άλλοτε πανίσχυρων ηγετών της Ανατολής (Καντάφι, Σαντάμ κ.α), ενώ τρέμει, και ας μη το δείχνει, τα τεχνάσματα της μυστικής διπλωματίας του ανεπτυγμένου κόσμου καθώς αυτά δύνανται υπό συνθήκες να τον ανατρέψουν.  Δοκιμασμένο όπλο για όλες τις ανατροπές καθεστώτων του Αραβικού κόσμου και όχι μόνο ήταν και θα είναι ο καθοδηγούμενος όχλος ως αποτέλεσμα της λαϊκής οργής. Ποικίλα παραδείγματα υπάρχουν και εύκολα θα τα βρει κάποιος. Ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν παρουσιάζει το προσκήνιο όσο το παρασκήνιο και τα όσα αποφασίστηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες των οβάλ γραφείων…

Λέγεται πως μια μεγάλη δοκιμασία πολιτικής επιβίωσης για τον Τούρκο Προέδρο ήταν η περίοδος των πολύ καλά οργανωμένων συγκεντρώσεων (οι οποίες φαινομενικά ήταν αυθόρμητες) που πραγματοποιούνταν στην πλατεία Ταξιμ, από νέους κυρίως ανθρώπους. Ενώ αργότερα ακολούθησε δεύτερη, η οποία αντιμετωπίστηκε με επιτυχία σχετικά με την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016. Σύμφωνα με τον Ερντογάν η απόπειρα πραξικοπήματος οφείλονταν σε ξένες δυνάμεις που επιδιώκουν την πτώση του και την ανάληψη της εξουσίας από το περιβάλλον του ισλαμιστή ιεροκήρυκα Φετουλαχ Γκιουλέν. Ακολούθησε κλείσιμο δεκάδων ΜΜΕ, φίμωμα του τύπου,  η φυγή εκατοντάδων διπλωματών, επιφανών πολιτών, αλλά και χιλιάδες φυλακίσεις στρατιωτικών, πολιτών, φοιτητών, ακόμη και πανεπιστημιακών υπό το φόβο να χαρακτηριστούν γκιουλενιστές. Η κατηγορία αυτή θα σήμαινε και σημαίνει αυτομάτως ύποπτος για τρομοκρατία, αφού η οργάνωση του Γκιουλέν έχει επίσημα χαρακτηριστεί από την Τουρκία ως τρομοκρατική.

Προσοχή! Το καθεστώς ψυχορραγεί. 

Το Κραχ της Τουρκίας (κατάρρευση του Χρηματιστήριου της Κωνσταντινούπολης που οδήγησε σε καταβαράθρωση της τουρκικής λίρας), η ενδυνάμωση του ασυγκράτητου πλέον κινήματος του ψωμιού, καθώς και η αναθεώρηση των σχέσεων της Τουρκίας με ξένες υπερδυνάμεις, δημιουργούν ένα απίστευτα εκρηκτικό μείγμα που υπό συνθήκες θα οδηγήσει στην αντίστροφη μέτρηση της πτώσης του καθεστώτος.  Εξάλλου ποιο καθεστώς άλλοτε άντεξε για πολύ όταν καταστρατηγήθηκε το γνωστό κοινωνικό τρίπτυχο (Ψωμί - Παιδεία- Ελευθερία) ; 

Εδώ λοιπόν θέλει προσοχή…

Γιατί μπορεί ναι μεν να είναι μαθηματικά βέβαιο πως η κλεψύδρα έχει γυρίσει και  μετρά ανάποδα, ο ίδιος όμως σίγουρα το βλέπει, το διαισθάνεται και φυσικά δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Δεν είναι απίθανο να προβεί στην απαιτούμενη -για αυτόν-εντυπωσιακή κίνηση σε μια απέλπιδα προσπάθεια να γυρίσει το παιχνίδι. Εδώ είναι και το σημείο, που χρειάζεται να προσέξουμε. Ενότητα είναι η απάντηση και όχι δηλητηριασμένο πολιτικό κλίμα και σίγουρα τώρα απαιτείται να πούμε ένα ισχυρό «ΟΧΙ» στον διχασμό, «ΟΧΙ» στην πόλωση, «ΟΧΙ» δεξιά ή αριστερά, ΝΑΙ στην Ελλάδα.

* Γράφει η Αντωνιάδου Αθηνά

Κοινωνιολόγος / Blogger , Freelance writer

Εκρηκτική Ενημέρωση από την Ελλάδα και τον Κόσμο από την www.PressBOMB.gr

Ο αόρατος πόλεμος!

Η Τουρκία φοβάται τις αξίες και τα σύμβολα που είναι ικανά να ενώσουν τον απανταχού ελληνισμό και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως οι Έλληνες όντας ενωμένοι δεν κάνουν απλώς θαύματα, γίνονται μικροί θεοί. Η αλήθεια βέβαια είναι πως το παραπάνω δεν είναι μόνο  διαπίστωση της νέο-οθωμανικής Τουρκίας και του Ερντογάν, αλλά κάτι που το γνωρίζουμε και εμείς καλά. Παρά, λοιπόν, τα παραπάνω η γνωστή σε όλους μας ελίτ προσπαθεί να μας οδηγήσει για άλλη μια φορά στο δρόμο της λήθης, εάν όχι της διαστρέβλωσης ακόμη και της ίδιας μας της ιστορίας, ακόμη και της αξίας των συμβόλων που μας αντιπροσωπεύουν και που σίγουρα δεν είναι 200 ετών μόνο. Αλήθεια τι θα ήταν οι Έλληνες χωρίς σημαία, χωρίς αντρειοσύνη, χωρίς πίστη στις αξίες της πατρίδας της ελευθερίας και της δημοκρατίας ; «Βλέπουν τον σταυρό και δαιμονίζονται» είχε πει μεταξύ άλλων ο Μακαριστός Χριστόδουλος το 1992. Και αυτό όχι γιατί απλά βίωσε και ο ίδιος την επίθεση που είχε ξεκινήσει κατά των ιερών συμβόλων που κοσμούν δημόσια κτίρια (δικαστήρια, σχολεία, νοσοκομεία, ακόμη και τις στρατιωτικές μονάδες), κατά της προσευχής στα σχολεία, κατά του μαθήματος των Θρησκευτικών και γενικά κατά της χριστιανικής και ορθοδόξου πίστεώς μας, αλλά γιατί από τότε είχε φανεί η ικανότητά του να βλέπει όλα όσα θα επακολουθήσουν. Λίγα χρόνια αργότερα ο λόγος του Μακαριστού Χριστόδουλου αποδείχτηκε όχι απλώς διδακτικός, (σ.σ. σίγουρα όχι καινοφανής, αντιδραστικός ή ακόμη και παρεμβατικός όπως υποστήριζαν κάποιοι μοντερνιστές) αλλά και προφητικός τόσο για τα εθνικά ζητήματα όσο και για τα κοινωνικά. Γιατί θεωρείται καίρια η σύνθλιψη συμβολικών μνημείων στη σφαίρα της γεωστρατηγικής ; Έχοντας ως δεδομένο την ύπαρξη διαφόρων ειδών πολέμου και όχι απλώς τον συμβατικό, ευκολονόητο είναι πως υπάρχουν συμβολικά μνημεία, ιστορικά οικοδομήματα τα οποία  εκτός του ότι κρατούν ζωντανή την ιστορία και την ταυτότητα ενός τόπου, είναι απολύτως ικανά να ενώσουν και να εμψυχώσουν τους απογόνους ενός έθνους. Η  στρατηγική της προπαγάνδας, του φόβου και της στρατολόγησης. Όταν το 2016 Συριακές κυβερνητικές δυνάμεις, με τη βοήθεια ρωσικών αεροπορικών επιδρομών, ανακατέλαβαν την ιστορική Παλμύρα από το Ισλαμικό Κράτος κλήθηκαν ειδικοί να αξιολογήσουν τις ζημιές στα αρχαία μνημεία και τα έργα τέχνης της πόλης. O ISIS είχε καταστρέψει με απίστευτη βαρβαρότητα πολλούς αρχαιολογικούς χώρους, αρπάζοντας μερικά έργα τέχνης για οικονομικό κέρδος και καταστρέφοντας πολλά άλλα ώστε να κερδίσει την προσοχή στον πόλεμο της προπαγάνδας, σπέρνοντας τον φόβο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Μονή του Προφήτη Ηλία, πέτρινο μοναστήρι ηλικίας 1.400 ετών κοντά στη Μοσούλη στο βόρειο Ιράκ, το οποίο ισοπεδώθηκε από το Ισλαμικό κράτος σαν μνημείο «αλλοθρήσκων». Επρόκειτο για το παλαιότερο χριστιανικό μοναστήρι στο Ιράκ, ενώ είναι γνωστό ως το μέρος που έλαβε χώρα η σφαγή χριστιανών μοναχών που αρνήθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ, το 1743. Επιπρόσθετα η Παλμύρα λεηλατήθηκε με ανήλεο τρόπο αφού σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το Ισλαμικό Κράτος τοποθέτησε νάρκες γύρω από δύο ναούς, άνω των 2.000 ετών έκαστος. Και ενώ έχει καταστραφεί το σύνολο των ανεκτίμητων Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO οι Ισλαμοφασίστες δεν σταμάτησαν εκεί. Αίσθηση είχε προκαλέσει τον Ιούλιο του 2019 φωτογραφία που αποτύπωνε βομβαρδισμένη την κύρια πρόσοψη της Παναγίας των Ορθόδοξων Σύρων στην πόλη Καμισλί, (επρόκειτο για στοχευόμενο χτύπημα) με τους Σύριους να σπεύδουν να επανατοποθετήσουν τον γκρεμισμένο σταυρό ανάμεσα στα χαλάσματα. Η διπλωματία των συμβόλων. Το Κρεμλίνο δεν κάνει τίποτα τυχαία. Έτσι λοιπόν σε πολυσυζητημένη συνάντηση που είχαν αρχές Μαρτίου του 2020 ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν με την Τουρκική αντιπροσωπεία φρόντισε και εφήρμοσε με άριστο τρόπο τη διπλωματία των συμβόλων. Στα πλαίσια αυτά υποδέχτηκε τον πρόεδρο Ερντογάν και την αντιπροσωπεία του στην αίθουσα με το  μεγάλο και επιβλητικό άγαλμα της Αικατερίνης Β΄ της Ρωσίας (Μεγάλη Αικατερίνη, 2 Μαΐου 1729- 17 Νοεμβρίου 1796). Υπήρξε σπουδαία αυτοκράτειρα της Ρωσίας, η πολιτική της οποίας συνδέθηκε στενά με την αναγέννηση του ελληνικού βίου λόγω της συνθήκης του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή. Η αυτοκράτειρα πολέμησε με μεγάλο σθένος και γενναιότητα την Οθωμανική Αυτοκρατορία,  ενώ στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο κατέλαβε την Αζοφική, την Κριμαία και τη Βεσσαραβία. Τελικά οι Ρώσοι μετά από επιδρομή στη Μολδαβία νίκησαν τους Οθωμανούς στη Βουλγαρία. Οι Οθωμανοί αναγκάστηκαν να ζητήσουν ειρήνη και στις 21 Ιουλίου 1774 υπογράφτηκε η ομώνυμη Συνθήκη ειρήνης.  (σ.σ Η Κριμαία είναι έως και σήμερα ένα μεγάλο σημείο τριβής και αντιπαράθεσης της Τουρκίας με τη Ρωσία, γι αυτό και φρόντισε από μεριάς της η Ρωσία μέσω της διπλωματίας των συμβόλων αφενός να δείξει την αποφασιστικότητα της αφετέρου να υπενθυμίσει στην Τουρκία τι συνέβη ιστορικά όταν κατέληξαν στο πεδίο της μάχης). Το σύμβολο των συμβόλων ως λάφυρο. Ήταν Ιούλιος (10.07.2020), όταν η Αγία του Θεού Σοφία μετετράπη σε Τζαμί, καταλήγοντας άλλο ένα λάφυρο του Ερντογάν (ο ίδιος μάλιστα αναφέρθηκε στην εν λόγω μετατροπή ως «το στέμμα του 2020».). Αναμφισβήτητα ο Ερντογάν έχει γράψει τόμους στην καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώ πολλοί υποστηρίζουν πως θα έπρεπε να καθίσει στο εδώλιο για την έμμεση ή άμεση ευθύνη του σε σωρεία εγκλημάτων πολέμου (θηριωδίες στο Αφρίν, κόψιμο των νερών του Ευφράτη, αλλά και για την γεννώμενη εισβολή του μαζί με ισλαμοφασίστες μισθοφόρους σε Αφρική, Λιβύη, Αρμενία αλλά και στο Κουρδικό λαό). Υπάρχει η πεποίθηση δε από αρκετούς πως έχει συχνά εφιάλτες λόγω του πραξικοπήματος της 16ης Ιουλίου του 2016. Τι ειρωνεία; Ιούλιος ήταν και τότε… Ιούλιος ήταν και όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο (20.07.1974) υποστηρίζοντας  τότε ότι επρόκειτο για «ειρηνική επέμβαση» κι όχι για εισβολή. Με τον ίδιο τρόπο που σήμερα αναφέρεται σε “ειρηνευτική” ζώνη στη Συρία, ή άλλως επιχείρηση "Πηγή Ειρήνης" ή "Κλάδο Ελαίας", για τη δήθεν αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων στην Αρμενία, Λιβύη, γενοκτονία Κούρδων, Γεζίντι, Αφρίν... Φαίνεται, λοιπόν, πως εφαρμόζει με πίστη τη διπλωματία των συμβόλων. Όπως αναφέρθηκε άλλωστε και στην αρχή ξέρει πολύ καλά την αξία τους (των συμβόλων) για τους Έλληνες, όπως βέβαια γνωρίζει πως η πλειοψηφία του Τουρκικού λαού έχει ακόμη βαθιά μέσα της ζωντανό το όραμα και την ανάγκη της αναβίωσης μιας μεγάλης, πλουσιοπάροχης Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μια ανάγκη που όλο μεγαλώνει ως ελπίδα και όνειρο για καλύτερη ζωή, αφού πλέον η καθημερινότητα του λαού γίνεται ολοένα και πιο σκληρή στη μάχη του «Halk Ekmek» (ψωμί του λαού). Αυτό ακριβώς είναι που εκμεταλλεύεται και ο Ερντογάν, την ανάγκη, τον ανθρώπινο πόνο, την έλλειψη παροχής παιδείας και όλα αυτά τα παντρεύει με το πιο πικάντικο μπαχαρικό που λέγεται «φανατισμός». Όμως ξεκάθαρα, δεν εκμεταλλεύεται μόνο αυτά τα στοιχεία η Τουρκία και σίγουρα δεν είναι μόνη στα σχέδια της. Οι δακρύβρεχτες δηλώσεις. Αυταπατώνται κάποιοι, αν νομίζουν, πως έχουμε ξεχάσει τις δακρύβρεχτες δηλώσεις των Ευρωπαίων για τη βεβήλωση της Αγίας Σοφίας, τις δήθεν προειδοποιήσεις για οικονομικές κυρώσεις, παύση τελωνειακών διευκολύνσεων κ.α, οι οποίες ήταν απλώς ένα καλοστημένο παιχνίδι για εσωτερική κατανάλωση μέχρι να πέσουν οι τόνοι και να ξεχαστεί. Και αφού πέρασαν 6 μήνες, γίνεται πλέον αντιληπτό το κακοπαιγμένο θέατρο, αλλά και οι αληθινές προθέσεις των Ευρωπαίων. Όμως τα δάκρυα της Αγίας του Θεού Σοφίας δεν στέγνωσαν, οι άγγελοι κλαίνε κρυμμένοι πίσω από τις κουρτίνες που τοποθετήθηκαν, ενώ η μεγαλοπρέπεια της θρηνεί ησύχως, όπως της αρμόζει. Ο αόρατος πόλεμος. Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικά κάποια σύμβολα, μνημεία που ενώνουν, εμψυχώνουν και είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ιστορία της Ελλάδας; Δράττω της ευκαιρίας των 200 χρόνων από την Επανάσταση και δίνω την απάντηση ως εξής: Η επανάσταση και οι άνθρωποί της εμπνεύστηκαν και πήραν δύναμη από τα σύμβολα, τα μνημεία, το χώμα, το νερό, τις αξίες και βέβαια η επανάσταση είχε εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ήταν αυτός που ευλόγησε τη σημαία της επανάστασης, ενώ οι Έλληνες επαναστάτες ορκίζονταν στο Θεό για αυτήν. Όπως άλλωστε έγραφε ο  Αλέξανδρος Υψηλάντης στην Προκήρυξη της 24ης Φεβρουαρίου του 1821«Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος». Η αδιαφορία λοιπόν γι΄αυτά μπορεί μόνο να οδηγήσει «ύπουλα» στη λήθη της ιστορίας και αυτή είναι η μάχη που πρέπει να κερδηθεί.

* Γράφει η Αντωνιάδου Αθηνά Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

Εκρηκτική Ενημέρωση από την Ελλάδα και τον Κόσμο από την www.PressBOMB.gr

Αυτό είναι το νέο δίλημμα της χώρας !

Δεν είναι μια ιστορία σαν αυτές που λένε δίπλα στο τζάκι. Είναι ένα γεγονός το οποίο οφείλουν να θυμούνται οι παλιοί και επιβάλλεται να μαθαίνουν οι νεότεροι. Ήταν 25.11.1942 όταν με τη μάχη του Γοργοποτάμου έλαβε χώρα μια κορυφαία αντιστασιακή πράξη κατά της Γερμανικής κατοχής. Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου χαρακτηρίστηκε ως μία από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης και δολιοφθοράς στην κατεχόμενη Ευρώπη την περίοδο του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ προκάλεσε τον θαυμασμό όλης της Ευρώπης με σωρεία δημοσιευμάτων στον ξένο τύπο δίνοντας  παράλληλα δύναμη και κουράγιο στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Σημειώνεται πως η  Μάχη του Γοργοποτάμου έγινε από τις  αντιστασιακές οργανώσεις ΕΔΕΣ -του Ναπολέοντα Ζέρβα- και ΕΛΑΣ -του Άρη Βελουχιώτη-, που συνεργάστηκαν υπό το συντονισμό Βρετανών πρακτόρων, εναντίον κυρίως ιταλικών και γερμανικών δυνάμεων που υπεράσπιζαν τη γέφυρα. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή αυτής, ενώ ο στόχος ήταν κυρίως ψυχολογικός και συμβολικός, αφού η μάχη του Ελ Αλαμέιν είχε ήδη γίνει και η τύχη των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Αφρική είχε πια καθοριστεί. Το 1982, επί Πρωθυπουργίας Ανδρέα Παπανδρέου και με ΠτΔ τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με τον Νόμο 1285 η επέτειος της μάχης καθιερώθηκε ως ετήσιος πανελλαδικός εορτασμός της Εθνικής Αντίστασης. Σήμερα, σχεδόν ογδόντα χρόνια μετά και έχοντας μόλις πρόσφατα περάσει σε μια νέα ελπιδοφόρα εποχή χωρίς Τρόικα και σκληρά μνημόνια, όλα δείχνουν πως δεν πήραμε το μάθημα μας, ή ακόμη καλύτερα δεν αντιληφθήκαμε την ουσία και τα βαθύτερα νοήματα που οδήγησαν στην παρατεταμένη ανέχεια, εξαθλίωση και πόνο του Ελληνικού λαού. Το αίσθημα ενότητας και συναίνεσης των πολιτικών δυνάμεων φαίνεται να έχει ξεθωριάσει, αν και εν μέσω αντιμετώπισης σοβαρών Εθνικών προκλήσεων και covid-19 είναι πιο απαραίτητο από ποτέ. Και ενώ οι «ψύχραιμοι» μιλούν για οριακά δηλητηριασμένο πολιτικό κλίμα, κρατούνται από κάποια μέσα ενημέρωσης χαμηλά στην ατζέντα τα φλέγοντα εθνικά ζητήματα καθώς και τα σοβαρότατα γεγονότα στην Αρμενία. Δυστυχώς, λίγο ήταν το μελανί που χύθηκε και λιγοστά τα ρεπορτάζ γι’ αυτόν τον πόλεμο που αφενός οδήγησε σε έναν νέο ξεριζωμό του πολύπαθου λαού, αφετέρου φαίνεται να άνοιξε την όρεξη στους Τούρκους γείτονες αφού με ελεγχόμενη διαρροή φιλοκυβερνητική Τουρκική εφημερίδα «χιτλερικού ύφους» είχε τίτλο: «Η Δυτική Θράκη μπορεί να γίνει σαν τον Καραμπάχ» μιλώντας για υποτιθέμενες «ανησυχίες» στην Ελλάδα, για τις τρέχουσες καταστάσεις στην Β.Α περιοχή της χώρας ανάλογες μ’ αυτές στο νότιο Καύκασο. Πρόσφατα μάθαμε για Ευρωπαϊκό-Γερμανικό οπλισμό (τα λεγόμενα δολοφονικά drones), όπου στα χέρια των Αζέρων, Τούρκων και ακραίων μισθοφόρων βομβάρδιζαν αμάχους σε λεωφορεία, εκκλησίες και νεκροταφεία στο Αρτσάχ, ενώ αμέσως μετά καλούσαν για προσευχή σε ιερούς χώρους που είχαν βεβηλωθεί. Αυτός ήταν και ο λόγος όπου προ ημερών είδαμε σε ένα σπαρακτικό βίντεο Αρμένιους να αποχαιρετούν αγκαλιασμένοι εκκλησία εκατοντάδων ετών, όταν λίγο πριν οι ίδιοι με δάκρυα στα μάτια μάζευαν ευλαβικά την Αγία Τράπεζα, εικόνες και αντικείμενα της ιστορικής εκκλησίας, μπροστά στο φόβο λεηλασίας των από τους Ισλαμοφασίστες που προελαύνουν στο πλάι των Αζέρων και Τούρκων κατακτητών. Ολόκληρη η Δύση έμενε από καιρό απαθής και δυστυχώς έπρεπε να φτάσουν στους δέκτες μας απάνθρωπες εικόνες που θύμιζαν ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου για να αναρωτηθούμε «μετά την Αρμενία τι;;» Τρόμος αλλά και βαρηκοΐα στην Ευρώπη ! Μια σειρά από αλυσιδωτά γεγονότα έφεραν αισθήματα τρόμου στην Ευρώπη αφού μετά τη Γαλλία και η Αυστρία έπεσε θύμα τρομοκρατικών επιθέσεων, επιβεβαιώνοντας την έναρξη μιας νέας περιόδου για τις σχέσεις της Ευρώπης των αργών αντανακλαστικών με τους φανατικούς Ισλαμιστές και τους θύλακες - καθοδηγητές τους. Και να θέλαμε, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις θηριωδίες που προηγήθηκαν (καθημερινοί βιασμοί αμάχων, σκοτωμοί, απαγωγές γυναικών και μικρών κοριτσιών) στο πολύπαθο Αφρίν της Συρίας από κατοχικές Τουρκικές δυνάμεις και ακραίους Ισλαμιστές. Σχεδόν το ίδιο χρονικό διάστημα και έχοντας ανοίξει πολλά μέτωπα (παρέμβαση- επεκτατισμός στη Λιβύη) η νέο οθωμανική Τουρκία φορώντας τη φανέλα του υπό ένταξη μέλους της Ευρώπης των αξιών, εργαλειοποιούσε τον φονικό ιό covid-19, κόβοντας την παροχή νερού σε 400.000 και πλέον φτωχούς ανθρώπους της βόρειας Συρίας με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μην μπορούν να πλύνουν ούτε τα χέρια τους ώστε να προστατευτούν από τον ιό, ενώ για λόγους επιβίωσης, πολλές οικογένειες πήραν το δρόμο της μετανάστευσης, γεγονός βέβαια που συνέφερε τα σχέδια του Ερντογάν. [ads-post]  Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που εγκληματούσε η Τουρκία κόβοντας τα νερά του Ευφράτη, γι’ αυτό και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις επανειλημμένα κατήγγειλαν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, με την Ευρώπη να μένει άπραγη ως έχουσα γεροντική βαρηκοΐα, ενώ ο ΟΗΕ εκείνο το χρονικό διάστημα εξέλεγε Τούρκο Πρόεδρο Γενικής Συνέλευσης. Το τελευταίο χρονικό διάστημα υπάρχει έντονη κριτική διάθεση προς την Ευρωπαϊκή  Ένωση -στα όρια του αφορισμού- για μια σειρά από λόγους ( Αγ. Σοφιά, μεταναστευτική πολιτική, εξοπλιστικά Γερμανίας προς Τουρκία, απειλές και παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων σε μέλη Ε.Ε, Ελλάδα-Κύπρο) οι οποίοι αντί να αποκόπτονται, επιβραβεύονται με απρόσκοπτη πρόσβαση του παραβάτη -Τουρκία- σε ευρωπαϊκά κονδύλια, τελωνειακές διευκολύνσεις κ.α. Μάλιστα δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα εγχώριου και ξένου τύπου που πλέον μιλούν αποκλειστικά για μια Ένωση συμφερόντων η οποία απέχει από τις αρχές και τις αξίες του καταστατικού της χάρτη. Ας μη κρυβόμαστε. Ζούμε μια νέου τύπου προσπάθεια επιβολής φασισμού που προσπαθεί ως σύγχρονη και βελτιωμένη Χιτλερική νοοτροπία να διεισδύσει στη Δύση ακουμπώντας στην απραγία της. Η νέο-οθωμανική Τουρκία έχοντας υιοθετήσει από καιρό τη θεωρία του λεγόμενου ”ζωτικού χώρου” επεκτείνεται επικίνδυνα πέρα από τα σύνορά της, ενώ σε ότι μας αφορά θα συνεχίσει να ισχυρίζεται με κάθε ευκαιρία ότι με αυθαίρετες και νομικά έωλες ενέργειες η Ελλάδα της τον στερεί, θυμίζοντας έτσι πολιτικές και πρακτικές εποικιστικής αποικιοκρατίας όμοιες με αυτές που επικράτησαν στη Γερμανία από τη δεκαετία του 1890 ως τη δεκαετία του 1940. Η ανησυχητική διαφορά της βελτιωμένης πλέον Χιτλερικής νοοτροπίας που φαίνεται να υιοθέτει η Τουρκία είναι η αυτόανακήρυξη της ως προστάτη και ευαγγελιστή ενός Ισλαμικού κράτους που διψά για αίμα, βία και αυταρχισμό.   Γι’ αυτό ίσως τώρα, στους έσχατους αυτούς καιρούς, επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε να αποδείξουμε οι νεότεροι Έλληνες ότι δεν έχουμε αποκοπεί από την ιστορία μας, τα σύμβολα και τις αξίες που μας ενώνουν. Αρκεί να καταλάβουμε όλοι και κυρίως οι πολιτικοί εκπρόσωποί μας πως όταν μιλάμε για την αιματοβαμμένη πατρίδα που λέγεται Ελλάδα, με δύο «λ» όπως το Καστελλόριζο,  δεν υπάρχει αριστερά, δεν υπάρχει δεξιά. Αυτό θα είναι και το νέο πολιτικό δίλημμα της Χώρας… θα συναντηθούμε σε ένα νέο Γοργοπόταμο ;;

* Γράφει η Αθήνα Αντωνιάδου Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

Αγία Σοφία: Επιστολή στην Ε.Ε. Ψηφίστε!

Με το άκουσμα της είδησης πως το Ανώτατο Δικαστήριο της Τουρκίας αποφάσισε να γίνει τζαμί η Αγία Σοφία, ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου του 1934 που την μετέτρεψε σε μουσείο, εστάλη προς την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Ursula von der Leyen και τον Ύπατο Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Josep Borrell Fontelles, επιστολή / ψήφισμα (βρίσκεται σε εξέλιξη).   Στην επιστολή, την οποία ήδη έχουν υπογράψει ηλεκτρονικά  χιλιάδες πολίτες, αναφέρεται -μεταξύ άλλων- πως η μεγαλοπρέπεια της Αγίας Σοφίας και η αναγνώρισή της ως μνημείο Οικουμενικού και όχι εθνικού ενδιαφέροντος δεν δύναται να επιτρέψει σε κανέναν να την αντιμετωπίζει σαν λάφυρο ούτε και σαν πιόνι χάριν πολιτικών – γεωπολιτικών παιχνιδιών, ενώ η  Ευρωπαϊκή Επιτροπή ερωτάται: Α) Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί, ώστε η Τουρκία ως υπό ένταξη μέλος της να σεβαστεί τις ευρωπαϊκές αξίες και θρησκευτικές αρχές που την διέπουν; Β) Θα εξακολουθήσει ο μηχανισμός προενταξιακής βοήθειας (ΜΠΒ) και μια σειρά κοινοτικών προγραμμάτων και χρηματοδοτικών μέσων να παρέχουν στην Τουρκία πρόσβαση σε κονδύλια, αλλά και να υπογράφονται δηλώσεις (βλέπε «Κοινή Δήλωση» Ε.Ε. – Τουρκίας για το προσφυγικό κ.α), όταν η ίδια απομακρύνεται από τις επιταγές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου αλλά και τις θεμελιώδεις αρχές του σεβασμού μνημείων προστατευόμενης παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO ; Μπορείτε να συμμετέχετε εδώ : https://secure.avaaz.org/community_petitions/el/eyropaiki_epitropi_unesco_ohi_se_tzami_i_agia_sofia/?fbclid=IwAR2RzAD_Q3Gf0LWFgFduCVJ2wHGIaWawsKRqeQ6DyaoWbknCmA9R9maGs8g

* Γράφει η Αντωνιάδου Αθηνά Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

Σώστε την Αγιά Σοφιά !

 

Λίγες ώρες έμειναν και κλιμακώνεται η προσπάθεια της Ελλάδας για τη μη μετατροπή του status quo της Αγ. Σοφίας (σ.σ θα είναι μια εμπρηστική κίνηση σε μια ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα, η οποία επικρατεί το τελευταίο διάστημα στη Μεσόγειο), ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται διαδικτυακή ελληνική πρωτοβουλία στο Avaaz για τη μη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO σε ισλαμικό τέμενος.

Δείτε εδώ:

https://secure.avaaz.org/community_petitions/el/eyropaiki_epitropi_unesco_ohi_se_tzami_i_agia_sofia/?fplahttps%3A%2F%2Fsecure.avaaz.org%2Fcommunity_petitions%2Fel%2Feyropaiki_epitropi_unesco_ohi_se_tzami_i_agia_sofia%2F%3Ffpla&fbclid=IwAR32__K0onFIBJV6zKe0bnEwCaWvh6iSoj3_WYUec18jcf3BKr5IvxLNGDI 

Την Πέμπτη 2 Ιουλίου κρίνεται το καθεστώς της Αγίας Σοφίας στην Τουρκία, καθώς συνεδριάζει το Ανώτατο Δικαστήριό της για το φλέγον αυτό ζήτημα, ενώ σύμφωνα  με τη φίλο-κυβερνητική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» η κρίσιμη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ενδέχεται να μην ανακοινωθεί αύριο, ημέρα εξέτασης της υπόθεσης, αλλά μέσα στις προσεχείς ημέρες. Σύσσωμο το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, όσο και τα φίλο-κυβερνητικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για μια ιστορική απόφαση, αναφερόμενοι -ως άλλοι δικαστές- σε  αποκλειστικό και νόμιμο δικαίωμα της χώρας να αποφασίσει για το μέλλον αυτού του μοναδικού ανθρώπινου επιτεύγματος, χωρίς φυσικά να αναφέρουν πως η Αγιά Σοφιά είναι σημείο αναφοράς του Χριστιανικού πολιτισμού ολόκληρης της Οικουμένης.

«Δόξα τω Θεώ τω καταξιώσαντί με τοιούτον έργον επιτελέσαι. Νενίκηκά σε, Σολομών!», αναφώνησε σύμφωνα με το θρύλο, ο χριστιανός αυτοκράτορας Ιουστινιανός, θέλοντας έτσι να εκφράσει το θαυμασμό του για το μνημείο, το οποίο ήταν πιο θαυμαστό και από τον Ναό του Σολομώντα στα Ιεροσόλυμα προορίζοντας τον ως αποκλειστικό χώρο εκκλησιαστικής λατρείας.

Η νέο- Οθωμανική Τουρκία προσπαθεί να κλείσει τα μάτια στα τεράστια οικονομικά προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες της προσφέροντάς τους άρτο και θέαμα (βλέπε φιέστα 29ης Μαΐου με αφορμή την άλωση της Πόλης το 1453) , ενώ καλλιεργεί κλίμα Εθνικισμού σε μια προσπάθεια να πείσει την εγχώρια κοινή γνώμη πως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε Ισλαμικό τέμενος δεν είναι αντίθετη προς τη βούληση του ιδρυτή της τουρκικής δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ ,ο οποίος την έκανε μουσείο. Αναφέρουν δε πως έφτασε η ώρα για αλλαγή σελίδας, αναπολώντας μια σύγχρονη Οθωμανική αυτοκρατορία.

Αναμφισβήτητα, η Δύση αντιλαμβάνεται πως πρόκειται  για προσπάθεια παραποίησης του παγκόσμιου συμβολισμού του βυζαντινού αυτού οικοδομήματος που ενώ τελεί υπό την προστασία της UNESCO αντιμετωπίζεται σαν πιόνι χάριν πολιτικών – γεωπολιτικών παιχνιδιών της Τουρκίας.

Για πόσο όμως ;

Ποια είναι η επίσημη θέση της Ευρώπης;

Πιο συγκεκριμένα σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί, ώστε η Τουρκία ως υπό ένταξη μέλος της να σεβαστεί τις ευρωπαϊκές αξίες και θρησκευτικές αρχές που την διέπουν;

Θα εξακολουθήσουν ο μηχανισμός προενταξιακής βοήθειας (ΜΠΒ) και μια σειρά κοινοτικών προγραμμάτων και χρηματοδοτικών μέσων να παρέχουν στην Τουρκία πρόσβαση σε κονδύλια, αλλά και να υπογράφονται δηλώσεις (βλέπε «Κοινή Δήλωση» Ε.Ε. – Τουρκίας για το προσφυγικό κ.α), όταν η ίδια απομακρύνεται από τις επιταγές του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου αλλά και τις θεμελιώδεις αρχές του σεβασμού μνημείων προστατευόμενης παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO ;

 

* Γράφει η

Αντωνιάδου Αθηνά

Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

Η εξίσωση (της Αθηνάς Αντωνιάδου)

Η Αφρική δεν έμεινε αμέτοχη, απλώς απέτυχε να κινηθεί άμεσα ώστε να αποκαταστήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα μετά την πτώση του Καντάφι και τη διάλυση των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας. Η αποτυχία αυτή επέτρεψε στο Ισλαμικό Κράτος να εδραιωθεί στη χώρα, ενώ παράλληλα προσέλκυσε άτομα που ανέκαθεν ήθελαν να αποκομίσουν παράνομα και γρήγορα κέρδη από την Ήπειρο. Οι αποικιακές φιλοδοξίες των νεοοθωμανών Τούρκων προβάλλονται ξανά στη Βορειοανατολική Αφρική. Η Τουρκία έστειλε στρατιώτες, χειριστές οπλικών συστημάτων αλλά και μισθοφόρους ακραίους ισλαμιστές στη Λιβύη με το πρόσχημα της υποστήριξης της αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ κυβέρνησης στην Τρίπολη. Οι Τούρκοι, οι πρώην αποικιακοί έμποροι σκλάβων, επέστρεψαν στην Αφρική για να δημιουργήσουν ακόμη περισσότερα προβλήματα στην ήπειρο. 

Από το 2013, μετά και την πτώση του Πρόεδρου Μοχάμεντ Μόρσι (υποστηρικτή Μουσουλμανικής αδελφότητας που φλέρταρε τόσο με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν όσο και με τη Χαμάς), η Αίγυπτος και ο νέος Πρόεδρος Σίσι κήρυξε - με τις ευλογίες των ΗΠΑ - τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία της στη χερσόνησο του Σινά από τον πόλεμο του 1973 με το Ισραήλ. Η Αίγυπτος λέγεται πως ανέπτυξε περίπου 90 τάγματα με 42.000 στρατιώτες για να νικήσει μια εξέγερση που σχετίζεται με τον ISIS. Το 2018 ο Σίσι ξεκίνησε την Επιχείρηση Sinai ώστε να «καθαρίσει τη χώρα από τρομοκράτες». Ωστόσο, έως και σήμερα και ενώ παραμένει έντονος και διαρκής ο αγώνας κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την πλήρη εκκαθάριση των θυλάκων εντός της χώρας. Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός αφού τυχόν επικράτηση του Σαράζ στη Λιβύη θα επιφέρει εκτός της Διοικητικής και στρατιωτικής εξουσίας και τον απόλυτο έλεγχο των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου της Χώρας, με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν στην Αίγυπτο πολλαπλάσιοι μισθοφόροι και στρατολογημένοι ακραίοι Ισλαμιστές με μόνο τους σκοπό τη διοικητική ανατροπή του Πρόεδρου Σίσι. 

Η θέση της Αιγύπτου αντιβαίνει την επίσημη πολιτική των ΗΠΑ; 

Θεωρητικά Ναι, θα έλεγε κάποιος που διαβάζει επιφανειακά τις τρέχουσες ειδήσεις, με δεδομένο πως υπάρχει ενόχληση για το φλερτ του Χάφταρ με τη Μόσχα. Το σίγουρο όμως είναι πως όσο θα απειλείται η ηγεμονία του Σίσι αλλά και τα κοινά σχέδια που έχουν ΗΠΑ-ΑΙΓΥΠΤΟΣ παρασκηνιακά τόσο το πεντάγωνο όσο και τα κλειστά δωμάτια του Λευκού Οίκου θα επικροτούν τις προσπάθειές του. Έξαλλου μη ξεχνάμε πως ο Χάφταρ δεν είναι άγνωστος στις ΗΠΑ. Στα τέλη του 1987 συμμάχησε με τον NFSL, μια στρατιωτική ομάδα που είχε τη στήριξη των ΗΠΑ. Τον Ιούνιο του 1988 ανακοίνωσε την ίδρυση του Libyan National Army. Μετά τη συνεργασία του με τις ΗΠΑ και τις φήμες περί συνεργασίας με τη CIA, έφυγε για τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έζησε σχεδόν δύο δεκαετίες και παρόλο που απέκτησε την Αμερικανική υπηκοότητα κατάφερε να διατηρεί από εκεί στενές επαφές με τη λιβυκή αντιπολίτευση. 

Τι βλέπουν τα λιοντάρια της ερήμου και εξαγριώνονται ; 

Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Πρόεδρος Αμπντελ Φατάχ Αλ Σίσι δήλωσε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών: «Ο Νείλος είναι ζήτημα ζωής, ζήτημα ύπαρξης για την Αίγυπτο». 

Σημειώνεται πως εκτός από τα εσωτερικά πολιτικά και οικονομικά του προβλήματα το Κάιρο έχει επίσης μια διαρκή αντιπαράθεση με την Αιθιοπία. Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται, από την έναρξη του κιόλας, το μεγαλόπνοο έργο του αναγεννησιακού φράγματος το οποίο ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2011 στην Αιθιοπία. Η κατασκευή του φράγματος Grand Ethiopian Renaissance (GERD), του πρώτου μεγάλου φράγματος στο Γαλάζιο Νείλο, ολοκληρώνεται και τελικά θα αρχίσει να γεμίζει η γιγαντιαία δεξαμενή πίσω από αυτό προκειμένου να τροφοδοτηθεί το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό φράγμα της Αφρικής. Η κατασκευή του, σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, απειλεί να αποστραγγίξει τη ζωή από τα αιγυπτιακά εδάφη, στερώντας τους τα οφέλη του Νείλου ο οποίος προσέφερε πλούσιες σοδειές στα χωράφια τους. Το υδροηλεκτρικό φράγμα (GERD) προϋπολογισμού 5 δισ. δολαρίων (αντιστοιχεί στο 5% περίπου του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, της ήδη τραγικά χτυπημένης από λειψυδρία και ηλεκτρικό ρεύμα Αιθιοπίας) θα είναι το μεγαλύτερο στην Αφρική ενώ όταν γεμίσει η τεράστια δεξαμενή του -που είναι ίση με το μέγεθος του Λονδίνου!- υπάρχουν φόβοι πως θα ανακοπεί σημαντικά η ροη του Νείλου, περιορίζοντας την πρόσβαση των 100 εκατομμυρίων κατοίκων της σε αυτό (από τον Νείλο αντλεί το 90% του νερού της). Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιούνται συνομιλίες μεταξύ Αιθιοπίας, Σουδάν και Αιγύπτου στην Ουάσιγκτον για την εξεύρεση ειρηνικής και βιώσιμης λύσης. 

«Για εμάς, το GERD είναι θέμα ανάπτυξης και εθνικής ταυτότητας και δεν θα βλάψει την Αίγυπτο και το Σουδάν», «Κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ολοκληρώσουμε το φράγμα.» είπε ο Άμπιι Άχμεντ Άλι, Πρωθυπουργός της Αιθιοπίας και βραβευμένος με Νόμπελ. Κατά την Αφρικανική άποψη, η στρατιωτική κλιμάκωση δεν είναι απαραίτητη γιατί δεν επιφέρει κέρδη αλλά μεγαλύτερη καταστροφή. Ωστόσο, ο Ερντογάν έχει άλλη άποψη και πιθανότατα εισήλθε στην πολιτική εξίσωση του αναγεννησιακού φράγματος για πολλούς πιθανούς λόγους αλλά με κυριότερο αυτόν της κατάστασης στη Λιβύη και του σχεδίου αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σαφέστατα δεν πρόκειται απλώς για αντίποινα ή τιμωρία της Αιγύπτου για την υποστήριξη που παρέχει στον Χάφταρ. Ο Ερντογάν εικάζεται ως κύριος τροφοδότης του σχεδίου για ύπαρξη εσωτερικής πολιτικής ανωμαλίας και ανατροπής του Προέδρου Σίσι από τους ακραίους Ισλαμιστές, σε μια προσπάθεια αναβίωσης της αποτυχημένης πολιτικής ατζέντας της Μουσουλμανικής αδελφότητας υπό τον πρώην Πρόεδρο της Αιγύπτου. Για να επιτύχει το πολύπλευρο σχέδιό του (γιατί πάντα θα επιδιώκει και τις οικονομικές - πετρελαϊκές απολαβές της Λιβύης ή τον χρυσό της Σομαλίας ως σύγχρονος πειρατής) θα πρέπει να εργαλειοποιήσει την ρευστή κατάσταση στη Λιβύη, προωθώντας ταυτόχρονα τη στρατιωτική ένταση μεταξύ Αιγύπτου - Αιθιοπίας και τη δημιουργία αυξανόμενων προβλημάτων στην Αίγυπτο. 

[ads-post]

Ο εμπρηστής Ερντογάν και ο ρόλος της Σομαλίας 

Πέραν της Αιγύπτου και το Σουδάν θα πληγεί ανεπανόρθωτα σε περίπτωση «κακής διαχείρισης» του αναγεννησιακού φράγματος. Η Τουρκία όμως ξέρει πολύ καλά πως δεν θα μπορούσε εύκολα να χρησιμοποιήσει το Σουδάν ως πιόνι της και να το στρέψει εναντίον της Χριστιανικής από το 340 μ.Χ Αιθιοπίας -για πολλούς το Βυζάντιο της Αφρικής- ώστε να δημιουργηθεί ένταση. Αναμφισβήτητα, είναι χαραγμένες στη μνήμη όλου του Αφρικανικού κόσμου - οι σχετικά πρόσφατες - βραβευμένες με νόμπελ προσπάθειες του Αιθίοπα Προέδρου, για να επιτύχει ειρήνη και διεθνή συνεργασία και ιδιαίτερα για την αποφασιστική πρωτοβουλία του να επιλύσει τη μεθοριακή σύγκρουση με τη γειτονική Ερυθραία. Οι σχέσεις των δυο χωρών (Σουδάν - Αιθιοπίας) είναι θωρακισμένες βάση πολιτισμικών και ιστορικών γεγονότων ενώ προ καιρού ο Πρόεδρος της Άμπιι Άχμεντ Άλι αναφέρθηκε στους γείτονες Σουδανούς ως «αδέλφια». Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τη Σομαλία που θεώρει την Αιθιοπία μισητό εχθρό. Οι δυο χώρες ενεπλάκησαν σε αιματηρό πόλεμο στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 ενώ οι δυνάμεις της Αιθιοπίας έχουν εισέλθει αρκετές φορές από τότε στη Σομαλία για να σπρώξουν πίσω τις ισλαμικές δυνάμεις ή να αποτρέψουν την εδραίωσή τους στην κυβέρνηση. Η Δύση και τα διεθνή θεσμικά όργανα έχουν επενδύσει στη Σομαλία και τη σταθερότητά της, ενώ ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ (Πρόεδρος της Σομαλίας) φαίνεται να έχει επαναπροσανατολίσει την εξωτερική πολιτική του έναντι της Τουρκίας και του Κατάρ, δύο κρατών που χρηματοδοτούν ενεργά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα αλλά και πιο ακραίες ομάδες, και παραμένουν εχθρικά προς την Αίγυπτο. Μια σειρά γεγονότων δείχνουν τη Σομαλία να μετατρέπεται σε ορμητήριο, αν όχι δορυφόρο, της Τουρκίας. Τα κοινά τους σχέδια τίθενται επί τάπητος στο τεράστιο συγκρότημα που δημιουργήθηκε για την στέγαση της τουρκικής πρεσβείας στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου, εκεί όπου συντηρείται και η στρατιωτική βάση ‘‘TURKSOM’’, στην οποία υπηρετούν αρκετοί στρατιώτες. Ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ διόρισε τον φανατικό Φαχάντ Γιασίν, πρώην δημοσιογράφο του Al Jazeera, ως γενικό διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και Ασφάλειας της Σομαλίας. Η κυβέρνηση Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ καλωσόρισε επίσης τη SADAT, μια τουρκική ιδιωτική ομάδα αναδόχων που εκπαιδεύει και προμηθεύει τη Χαμάς, ενώ έκλεισε όλα τα σχολεία που συνδέονται με τον Τούρκο πρώην ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν. Οι Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ και Γιασίν είναι αμφίβολο εάν θα είναι σε θέση να διαφυλάξουν την εκτροπή των όπλων, που μεταφέρονται στη Σομαλία από Τουρκία και άλλες χώρες εκτός των διεθνών ελέγχων, σε ριζοσπαστικές ομάδες πολλές από τις οποίες έχουν κοινό σκοπό με την ισλαμιστική αντιπολίτευση της Αιγύπτου, αλλά και τους ακραίους μαχητές - μισθοφόρους που παλεύουν να επικρατήσουν έναντι του Χάφταρ και των συμμάχων του. 

Η “φωτιά” στη γειτονιά μας είναι γεγονός, ενώ η συνέχεια προδιαγράφεται εφιαλτική σε περίπτωση που τα σχέδια της Τουρκίας πάρουν σάρκα και οστά. 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά 

Κοινωνιολόγος / Blogger , Freelance writer

Greece think tank. Covid-19. Η επόμενη μέρα!

Είναι κοινώς αποδεκτό πως η πανδημία COVID-19 παρουσιάζει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι βέβαιο πως αυτή η πολυεπίπεδη παγκόσμια κρίση θα επηρεάσει αισθητά τον τρόπο με τον οποίο ελεύθερα μετακινούμαστε, ζούμε, εργαζόμαστε αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούμε την τεχνολογία. Η πανδημία αυτή θα πυροδοτήσει έναν οικονομικό Αρμαγεδδώνα, ενώ σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες πριν φανούν καν τα πρώτα σημάδια του αναπόφευκτου οικονομικού ολέθρου θα εμφανιστούν τα αποτυπώματα της κοινωνικής αλλαγής με δυναμικές επιπτώσεις αυτής τόσο στη συμπεριφορά μας όσο και στην ψυχική μας υγεία. Η κρίση αυτή θα φέρει στην επιφάνεια αδυναμίες και κενά των υπαρχουσών πολιτικών, θα οδηγήσει στην αναθεώρηση λογικών του παρελθόντος, φέρνοντας στο φως την ανάγκη για ισχυρότερο δημόσιο τομέα. Την ίδια στιγμή τόσο η κοινωνία όσο και οι πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να απαντήσουν εάν είναι έτοιμοι να δεχτούν και να αναδείξουν στη μετά covid εποχή αυτό το νέο μοντέλο διακυβέρνησης (αυτό του ισχυρότερου δημόσιου τομέα) που μπορεί για παράδειγμα να χτίσει δρόμους, εργοστάσια, να προσφέρει καλύτερα νοσοκομεία, σύγχρονα σχολεία αλλά και Πανεπιστήμια, καλύτερες μεταφορές, καλύτερη και ποιοτικότερη στέγαση υπηρεσιών. Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που θα είναι σε θέση να διαμορφώσει σύγχρονες πρότυπες πόλεις ανταποδοτικής οικονομίας που θα σέβονται και θα αξιοποιούν το περιβάλλον με τη συμμετοχή των ίδιων των πολιτών τους.

Σύντομα θα δούμε να ανατρέπεται το διεθνές εμπορικό καθεστώς όπως το γνωρίζαμε και το οποίο πλέον δεν έχει καμία σχέση με την αλληλεγγύη, ακόμη και σε καιρό πανδημίας. Στο εξής θα είναι δύσκολο να παρέχονται εγγυήσεις πως οι χώρες θα έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά και είδη κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής έκτακτης ανάγκης. Αυτό σίγουρα δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη. Η έλλειψη αλληλεγγύης σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο έχουν αναπτυχθεί οι οικονομίες, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πλούτου να συγκεντρώνεται στα χέρια μερικών χωρών, αλλά και ανθρώπων. Αυτό το σύστημα γρήγορα θα προκαλέσει τους πρώτους σημαντικούς πολιτικούς και κοινωνικούς τριγμούς.

Η διαχείριση αυτής της κρίσης θα θολώσει ακόμη περισσότερο το όριο μεταξύ πολιτικής και τεχνοκρατίας, εξάλλου η συζήτηση σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι άλλη από το εάν η πανδημία COVID-19 και τα μέτρα που εφαρμόστηκαν από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο ήταν η αρχή ενός μακρόπνοου σχεδίου εξόδου από την κρίση ή απλώς πρόκειται για μια σιωπηλή παραδοχή αποτυχίας των τεχνοκρατών, και αξιωματούχων που βρέθηκαν όχι απλώς μικρότεροι των προσδοκιών με βάση τη θέση και τα χρυσά βιογραφικά τους, αλλά και ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της πανδημίας. Ο COVID-19 θα προκαλέσει ένα ισχυρό οικονομικό σοκ που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χρησιμοποιώντας είτε τα εγχειρίδια του παρελθόντος είτε την πτωχευμένη τράπεζα αλληλεγγύης της Ευρώπης και άλλων. Θα αποδειχτεί πολύ σύντομα πως αυτές οι ανορθόδοξες καταστάσεις απαιτούν νέα σκέψη, νέες ιδέες για την αντιμετώπισή τους από τις κυβερνήσεις. Απαιτείται η δημιουργία μιας δεξαμενής ιδεών με την ελεύθερη συμμετοχή των κοινωνικών φορέων, πολιτών, επιστημόνων (τεχνικών pc, κοινωνιολόγων, ψυχολόγων, μηχανικών, οικονομολόγων κ.α) φοιτητών, Πανεπιστημίων και εταιρειών όπου στα πλαίσια ενός «Εθνικού think tank» next covid day θα μπορούν να εκθέτουν προτάσεις αντιμετώπισης. Με αυτόν τον τρόπο, ενεργοποιώντας πολλές δυνάμεις ( πολλά μυαλά, όπως θα έλεγαν) είναι βέβαιο πως οι λύσεις θα ακολουθήσουν. Λύσεις, παρατηρήσεις και προτάσεις που αναμφισβήτητα όταν πηγάζουν από μια Εθνικά συγκροτημένη προσπάθεια χωρίς αγκυλώσεις, ανοιχτή στη κοινωνία δεν μπορούν παρά να έχουν διευρυμένη πολιτική αποδοχή.

[ads-post]

Η ικανότητα των τεχνοκρατών και εμπειρογνωμόνων φαίνεται και κρίνεται υπό τις παρούσες αντικανονικές συνθήκες αλλά και τις μακροοικονομικές μελέτες, οι οποίες όχι απλώς θα προέβλεπαν αλλά θα θωράκιζαν τους πολίτες σε μια ενδεχόμενη αόρατη μάχη. Αντ’ αυτού είδαμε όλοι, ακόμη και χώρες πλούσιες σε κοιτάσματα, τις αποτυχημένες φόρμουλες μιας σειράς αξιωματούχων και μιας μικρής φιλοτραπεζικής ελίτ που υπέρ-πλούτιζαν μετατρέποντας την κρίση σε δική τους ευκαιρία. Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες επιβάλλεται να αναθεωρηθεί η σχέση των μέχρι χτες τεχνοκρατών με την πολιτική ζωή και τις αποφάσεις που λαμβάνονται, με στόχο τη δημιουργία ενός επιτυχημένου κράτους.

Ήρθε η ώρα οι Έλληνες να βρουν το θάρρος να οικοδομήσουν μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα (καλύτερη). Με επίκεντρο τις ανθρώπινες αξίες και το σεβασμό του δικαιώματος της ελευθερίας του ατόμου. Είναι πράγματι μια ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τις ψηφιακές δυνατότητες που ήδη αναπτύξαμε ως Πολιτεία εν μέσω πανδημίας. Ήρθε η ώρα η χώρα να πιστέψει στην επινοητικότητα του σύγχρονου Έλληνα δημιουργώντας ένα Εθνικό think tank αποτελούμενο από τη κοινωνία των πολιτών για τη διαχείριση αυτής της κρίσης, ώστε με αποδεκτούς και έξυπνους τρόπους να καταπολεμήσουμε τον COVID-19 και τις επιπτώσεις του.

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά

Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer 

Ο Covid-19 έχει πολλά κρυμμένα μυστικά

Οι πανδημίες έχουν πλήξει πολιτισμούς σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, με την πρώτη εστία - γνωστή και ως «ο λοιμός της Αθήνας» - να εμφανίζεται το 430 π.Χ. , ενώ υπολογίζεται πως σκότωσε το ένα τρίτο των κατοίκων. Η προέλευση της κάθε πανδημίας διαφοροποιείται μέσα στο χρόνο. Ωστόσο, το σίγουρο είναι πως συνέπειες αυτής είναι τόσο η οικονομική καταστροφή, η οποία έπεται, όσο και οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις - πολλές φορές μέχρι και κατάρρευση των εκάστοτε κυβερνήσεων, ανεξάρτητα με το πώς χειρίστηκαν την κατάσταση -, καθώς όπως έλεγε και ο Θουκυδίδης οι άνθρωποι προσαρμόζουν τη μνήμη τους σε αυτά που υπέφεραν. (σ.σ τον Σεπτέμβριο του 430 π.Χ. οι Αθηναίοι έπαυσαν τον Περικλή από το αξίωμα του στρατηγού για να τον δικάσουν με την κατηγορία της κατάχρησης, ενώ λίγους μήνες αργότερα τον έχρισαν στο ίδιο αξίωμα). Κατά τις πανδημικές περιόδους, αλλά και με τη λήξη τους σημαντική είναι η κλίση που παρατηρείται στον πολιτισμό (ζωγραφική, τέχνες κτλ) καθώς και η στροφή προς τη Θρησκεία ως ανάγκη ψυχικής στήριξης αλλά και αιτιολογίας (ίσως) των δεινών που ήρθαν ως «θεϊκό μήνυμα» ή ως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του ανθρώπου από το Θεό. (σ.σ Πανδημία 1348 – 1353, µαύρη πανώλη ή µαύρος θάνατος, η οποία ήταν από τις πλέον καταστροφικές στην παγκόσμια ιστορία. Ο αριθμός νεκρών υπολογίζεται σε 100 έως 200 εκατομμύρια σε Ευρώπη και Ασία. Μάλιστα εκτιμάται ότι μείωσε τότε τον παγκόσμιο πληθυσμό από 450 εκατομμύρια σε 350 - 375 εκατομμύρια. Η κοσμική εξουσία χάνει το κύρος της λόγω της αδυναμίας της να περιορίσει την πανδημία. Προκειμένου να το ανακτήσουν έριξαν την ευθύνη για τον όλεθρο στους Εβραίους. Η θεωρία αυτή πυροδότησε ένα γενικότερο κύμα διωγμών εναντίον των Εβραίων σε ολόκληρη την Ευρώπη.) Τελευταία πολλά ακούμε για την προέλευση του Covid-19. Καμία θεωρία δεν πρέπει αβίαστα να απορριφθεί, αλλά ούτε και να γίνει αποδεκτή χωρίς δεύτερη σκέψη. Όπως και στις πανδημίες του παρελθόντος, έτσι και σήμερα θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις στην κοινωνία, ενώ είναι βέβαιο πως όλοι μας θα δούμε με άλλο μάτι την αξία και την ποιότητα της ζωής, ενώ θα αναθεωρήσουμε για πολλά. Όποιος λοιπόν και αν είναι ο υπαίτιος της προέλευσης της πανδημίας αυτής, άνθρωπος, φύση ή Θεός, το βέβαιο είναι ότι θα αλλάξει τον κόσμο, όπως μέχρι σήμερα τον ξέραμε. Αυτή η αλλαγή θα γίνει πραγματικά αντιληπτή στη καθημερινότητά μας όταν η κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας, ως συνέπεια της πανδημίας, θα επιβάλλει στην κοινωνία νέες μορφές απαιτούμενων «μέτρων ασφάλειας» για το παρόν και το μέλλον... [ads-post]  Ο συγκεκριμένος ιός έχει πολλά κρυμμένα μυστικά αλλά και κοινωνιολογικές-κοινωνικές προεκτάσεις που ίσως και να αποκαλυφθούν το προσεχές διάστημα, ενώ άλλες θα τις δούμε  μελλοντικά. Το πιο σημαντικό όμως για όσους είναι  σε θέση να παρατηρούν ψύχραιμα είναι ότι επιχειρείται για άλλη μια φορά, από τη γνωστή ελίτ, η παρουσίαση ενός μονόδρομου Παγκοσμιοποίησης στο όνομα της οποίας θα βρει καταφύγιο κάθε ακραίο κοινωνικό σενάριο το οποίο λίγα χρόνια πριν θα φάνταζε ταινία φαντασίας ή συνωμοσία. Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ακούσουμε στο εγγύς μέλλον για εφαρμογή μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, με κύριο επιχείρημα πως όλα τα κράτη αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα λόγω του ιού, ενώ κρίνεται απαραίτητη μια συλλογική προσπάθεια που θα οδηγήσει στην επίλυση αυτού του ζητήματος και των συνεπειών του καθώς και στη θωράκιση μας για το μέλλον (κοινά μέτρα, κοινή πολιτική και διακυβέρνηση από το Βερολίνο έως τη Νέα Υόρκη έως τη φτωχή Καμπούλ). Το μέλλον μοιάζει αβέβαιο. Η Ευρώπη και οι αξίες της (αλληλεγγύη, ανθρωπισμός κα) που οραματίστηκαν και υπερασπίστηκαν Έλληνες πολιτικοί ηγέτες του παρελθόντος,  αναμφισβήτητα έχουν κλονιστεί. Διοικητικά όργανα όπως το Eurogroup με αμφισβητούμενη από πολλούς μορφή διοίκησης, αλλά με παντοδυναμία και συγκεκριμένη ηγεμονία είναι σε θέση με μια τους απόφαση να βυθίσουν στη δίνη εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες, προκειμένου να περισωθεί η «τραπεζική αξία». Όμως αν κάτι έχουμε διδαχτεί από την ιστορία μας είναι πως όποτε οι Έλληνες υπήρξαν ενωμένοι δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα. Φτάνει αύριο να ξαναβρεθούμε, να μετρηθούμε και να μη λείπει κανείς…

Γράφει στην larisacitynews.GR Αντωνιάδου Αθηνά Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

Πράξη εξισορρόπησης ή επιλογή;

Το τελευταίο διάστημα, ο συριακός στρατός επιτίθεται σε καίριες Τουρκικές μαχητικές θέσεις στη βορειοδυτική Συρία. Η Άγκυρα και ορισμένοι από τους συνεργάτες της κατηγορούν τη Δαμασκό πως βάλλονται ειρηνικοί στόχοι και η ουδέτερη (γι’ αυτούς) ζώνη. Η συριακή κυβέρνηση, με τη σειρά της, δηλώνει ότι η αιτία της αστάθειας στην περιοχή είναι οι ενέργειες των τρομοκρατών. Την ίδια στιγμή Ρωσία και Τουρκία διεξάγουν μια σειρά διαπραγματεύσεων με διαφορετικά και ασαφή συμπεράσματα να εξάγονται μετά από κάθε συνάντηση. Το Κρεμλίνο επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι ο στρατός της Δαμασκού ενεργεί νόμιμα και ορθά, εκκαθαρίζοντας το κυρίαρχο έδαφός του από «τρομοκράτες», ενώ παράλληλα θεωρεί πως το πρόβλημα δημιουργείται από την αποτυχία της Τουρκίας να διαχωρίσει τους τζιχαντιστές από τους “απλούς” ενόπλους. 

Εάν όλα αυτά αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα ή συμβαίνουν για “τα μάτια του κόσμου” θα φανεί στο μέλλον. Προς το παρόν αυτό που διερωτάται η διεθνής κοινή γνώμη είναι εάν πρόκειται για πράξη εξισορρόπησης από μέρους της Ρωσίας ή εάν έχει κάνει πλέον την επιλογή της. 

Πρωτίστως, θα πρέπει να λάβουμε υπ’όψιν ότι η Ρωσία είχε πάντα τακτική και όχι στρατηγική συμμαχία με την Τουρκία, ενώ όσοι έχουν παρακολουθήσει τον Πρόεδρο Πούτιν θα δεχτούν πως πάντα θα τάσσεται υπέρ του Assad έναντι του Ερντογάν, καθώς για τον πρόεδρο Πούτιν η ιστορία και οι θρησκευτικοί δεσμοί παίζουν σημαντικό ρόλο. Ως εκ τούτου θα βλέπει πάντα τους εχθρούς της Συρίας ως εχθρούς δικούς του και της Ρωσίας. 

Ένα γεγονός που ελάχιστα αναφέρεται είναι ότι τον Σεπτέμβριο του 2019 η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν φέρονταν να είχαν καταλήξει σε συμφωνία για το κουρδικό ζήτημα με το ρωσικό σχέδιο μιας πολιτιστικής ομοσπονδίας για τη Συρία να επικρατούσε έναντι μιας διοικητικής ομοσπονδίας που φαινόταν να επιθυμεί η Τουρκία. Αυτό φαίνεται να ήταν η αρχή του ρήγματος στη σχέση Ρωσίας - Τουρκίας με τη δεύτερη ούσα μεθυσμένη από το όνειρο μιας νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας, να εισβάλλει -αγνοώντας τα συμφωνηθέντα στο Σότσι- προ μηνών με στρατιωτικά μέσα χρησιμοποιώντας μισθοφόρους, Τουρκμένους και φανατικούς μαχητές, οι οποίοι αφού ξεκλήρισαν ένα λαό στα βόρεια της Συρίας, έβαλαν ξανά στο στόχαστρο Χριστιανούς Ορθόδοξους, με τα στοιχεία να δείχνουν -μεταξύ άλλων- και θρησκευτική «γενοκτονία». Την ίδια στιγμή ρωσικά μέσα ενημέρωσης έδειχναν εικόνες βομβιστικών επιθέσεων κοντά σε εκκλησίες και γειτονικά κτίρια με έκδηλη τη δυσαρέσκεια των ρώσων πολιτών. 

(σ.σ αίσθηση είχε προκαλέσει τον Ιούλιο του 2019 φωτογραφία που αποτύπωνε βομβαρδισμένη την κύρια πρόσοψη της Παναγίας των Ορθόδοξων Σύρων στην πόλη Καμισλί, με τους Σύριους να σπεύδουν να επανατοποθετήσουν τον γκρεμισμένο σταυρό ανάμεσα στα χαλάσματα). 

Το Ιράν δε μένει αδιάφορο στη σύγκρουση αυτή (να αναφέρουμε κάπου εδώ πως οι μουσουλμάνοι χωρίζονται σε Σιίτες και Σουνίτες). Οι Ιρανοί, οι οποίοι είναι Σιίτες, αναγνωρίζουν την κυρίαρχη ελίτ της Συρίας η οποία κυβερνά και αποτελείται από τους Αλαουίτες*. Οι μεν δεύτεροι κλείνουν προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των Σιιτών. Ως εκ τούτου, τους παρέχουν υποστήριξη σε θρησκευτικό, πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Ένας ακόμη λόγος στήριξης είναι ότι η Συρία η οποία γεωπολιτικά είναι μια χώρα κλειδί με δεδομένο ότι βρίσκεται δίπλα στο Ισραήλ είναι διαρκής εχθρός του Ιράν, τα τελευταία σαράντα περίπου χρόνια. 

Τι θα γίνει όμως εάν χάσει τον έλεγχο ο Άσαντ ο οποίος στηρίζεται από Αλαουίτες και Χριστιανούς; 

( σ.σ οι Αλαουίτες είναι μειοψηφία στη Συρία. Λαός μετριοπαθής, ήταν επί το πλείστον χωρικοί, εξόριστοι, περιθωριακοί και κατατρεγμένοι που τους έφερε ο Ασαντ (Αλαουίτης) στην εξουσία και οι οποίοι ζουν αρμονικά με τους Χριστιανούς, ενώ σέβονται ιδιαιτέρως τους Ελληνορθόδοξους. Πρέπει να σημειωθεί ότι με τον όρο Ελληνορθόδοξοι δεν μιλάμε για Έλληνες αλλά για γηγενείς Άραβες, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως “Ρουμ Ορτοντόκς”, δηλαδή για τον “Ρωμαίο”, που παραπέμπει στην παράδοση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας). 

Σ’ αυτή την περίπτωση ως επικρατέστερο σενάριο είναι η ύπαρξη καθεστώτος φόβου , χάους, μαζικών εκτελέσεων, εθνικών εκκαθαρίσεων και εκτοπισμών, ενώ θα απειληθεί η συνέχιση της ύπαρξης των Αλαουϊτών και των άλλων εθνικο-θρησκευτικών μειονοτήτων της Συρίας, ειδικά των Χριστιανών, στα πατρογονικά τους εδάφη, ενώ μεγάλο μέρος αυτού του πληθυσμού θα οδηγηθεί στην προσφυγιά και φυσικά θα χάσει γεωστρατηγικούς και θρησκευτικούς συμμάχους όπως το Ιράν και η Ρωσία 

[ads-post]

Ας ανατρέξουμε όμως στο πρόσφατο παρελθόν, όταν προ ημερών ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Τουρκία, Alexey Yerkhov, άρχισε να δέχεται απειλές στα κοινωνικά δίκτυα λόγω της κατάστασης στην Idlib με τον Πρέσβη να μιλά ανοικτά για ύπαρξη "αντιρωσικής υστερίας" στα κοινωνικά δίκτυα της Τουρκίας. Και ναι μεν, όπως αναφέρθηκε ήδη, πολλοί θεωρούν πως η δυναμική στήριξη της Ρωσίας στον Ασαντ είναι πράξη εξισορρόπησης με πολλαπλά μηνύματα στον συνέταιρο του Ερντογάν, δείχνοντάς του παράλληλα ποια είναι τα όρια και η θέση του, από την άλλη όμως υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν πως έκανε την επιλογή του ο Πούτιν να σταθεί ανοικτά υπέρ της Συρίας. Μια επιλογή «Ρουά ματ» καθώς ξέρει πολύ καλά -ο Πούτιν- το εσωτερικό σκηνικό της Τουρκιάς και πως οι οικονομικές επιπτώσεις από τις πολλαπλές στρατιωτικές επιχειρήσεις και πολεμικά μέτωπα, θα γίνουν η αιτία να χάσει τον ύπνο του ο Ερντογάν, ζώντας ήδη και με τον εφιάλτη ενός πραξικοπήματος που θα φέρει την ανατροπή του. Την ίδια στιγμή ο Πούτιν ανεβάζει τη δημοφιλία του στο εσωτερικό, θέτοντας εαυτόν ως υπερασπιστή του Ανατολικού Χριστιανισμού με όραμα τη δημιουργία/αναβίωση μιας νέας Ρώμης στη Δαμάσκο. 

Οι σχέσεις μεταξύ των προέδρων Πούτιν και Ερντογάν δεν φαίνονται να είναι ποτέ ξανά οι ίδιες, ίσως γιατί ο Ρώσος ηγέτης ως άλλος Μιχαήλ Ντμιτριέεβιτς Σκόμπλεβ * βλέπει κάτι που εμείς δεν είμαστε σε θέση να δούμε, ακόμη, αλλά σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον να το παρακολουθήσουμε να εκτυλίσσεται... 

* Ο Μιχαήλ Ντμίτριεβιτς Σκόμπελεφ (1843-1882) ήταν Ρώσος στρατηγός ο οποίος δεν ηττήθηκε ούτε μία φορά. Έγινε γνωστός στη διάρκεια της ρωσικής εκστρατείας κατά της Χίβας (1873), κατά της Κοκάνδης (1875-1876) και μπήκε στην ιστορία ως απελευθερωτής των λαών των Βαλκανίων από τον Οθωμανικό ζυγό. Ντυμένος με λευκή στολή και τοποθετημένος πάνω σε ένα άσπρο άλογο εξοικειώθηκε με τους στρατιώτες του ως "Λευκό Γεν." (και από τους Τούρκους ως "Λευκό Πασά "). Κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στην Khiva , οι τουρκμένοι αντίπαλοι τον ονόμαζαν goz zanli ή "Bloody Eyes". 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά 

Κοινωνιολόγος / Blogger , Freelance writer 

Επιστολή – πρόταση στην Ε.Ε. για τη διαχείριση του μεταναστευτικού – προσφυγικού

ΠΡΟΣ: 

• Αντιπρόεδρο της Ε.Ε. για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής, κ. Μαργαρίτη Σχοινά 
• Επίτροπο Εσωτερικών Υποθέσεων, κ. Ylva Johansson 

ΘΕΜΑ: ΧΡΗΣΗ ΕΥΡΥΖΩΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ 

Αξιότιμοι κ.κ Σχοινά, Johansson, 

Αρχικά θα ήθελα να σας συγχαρώ για τις συνεχείς προσπάθειες που καταβάλλετε για μια δίκαιη - ίση μεταχείριση των Ευρωπαίων πολιτών και των δικαιωμάτων τους. Πιστεύω ακράδαντα πως κάθε πολίτης πρέπει να συμμετέχει ενεργά στα κοινά του τόπου του και εν γένει της Ευρωπαϊκής κοινότητας της οποίας είμαστε όλοι αναπόσπαστο κομμάτι. ‘Όπως έλεγε άλλωστε και ο Antoine de Saint-Exupéry, ʺ Στη ζωή δεν υπάρχουν λύσεις. Υπάρχουν δυνάμεις σε κίνηση. Πρέπει να τις δημιουργήσεις και οι λύσεις θα ακολουθήσουν ʺ. 

Λαμβάνοντας υπ΄όψιν πως το προσφυγικό/ μεταναστευτικό ζήτημα είναι ζήτημα ευρωπαϊκό και όχι μόνο ελληνικό πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό πως κάθε πρόσφυγας/ μετανάστης που εισέρχεται σε ελληνικό έδαφος εισέρχεται στην Ευρώπη. Έτσι λοιπόν ως Ελληνίδα και Ευρωπαία πολίτης θα παρακαλούσα να μου απαντήσετε σχετικά με την πρόταση την οποία σας παραθέτω κάτωθι εάν δύναται αφενός να έχει πεδίο εφαρμογής ή αν τυχόν προσκρούει σε απαγορευτικές διατάξεις . Επίσης ως αμιγώς επιφορτισμένοι με το εν λόγω αντικείμενο, θα ήθελα να μου πείτε εάν θα βλέπατε θετικά την πρότασή μου αυτή. 

Εισαγωγή 

Ευρυζωνικότητα είναι ο κοινός όρος που χρησιμοποιείται για να δηλώσει τις υψηλότερες διαδικτυακές ταχύτητες και άλλα τεχνικά χαρακτηριστικά που καθιστούν δυνατή τόσο την παροχή νέου περιεχομένου, νέων εφαρμογών ή υπηρεσιών όσο και την πρόσβαση σε αυτά. Η αύξηση της σπουδαιότητας των ψηφιακών δεδομένων καθιστά πλέον εμφανή την ουσιαστική σημασία μιας καλής διαδικτυακής σύνδεσης, όχι μόνο για την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην παγκόσμια οικονομία αλλά και ευρύτερα, για την προώθηση της κοινωνικής ένταξης. (απόσπασμα από την ειδική έκθεση αριθ.12/2018 του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού συνεδρίου) 

Πρόταση - Ερώτηση 

(Χρήση ευρυζωνικότητας στη διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος) 

Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί το εργαλείο της ευρυζωνικότητας, το οποίο θα βρει πεδίο εφαρμογής μέσω της κατάλληλης χρήσης συστημάτων τηλε-εργασίας και τηλε-ιατρικής, στη διαδικασία αιτούντων ασύλου υπηκόων τρίτων χωρών που βρίσκονται στα Ελληνικά νησιά ή σε κάποιο στάδιο αυτής ( αίτηση - επεξεργασία - συνέντευξη - δημιουργία φακέλου- εξέταση υπόθεσης - παρουσία σε επιτροπές - υπηρεσίες ψυχικής υγείας κ.α); Σε περίπτωση που η πρόταση κριθεί υλοποιήσιμη δύναται να χρηματοδοτηθεί από πόρους της Ε.Ε ; 

[ads-post]

Επεξήγηση - Θετικά στοιχεία της πρότασης (συνοπτικά) 

Καθώς η ευρυζωνικότητα είναι σε θέση να αλλάξει τα γεωγραφικά όρια της εργασίας, η τηλε-εργασία δηλαδή η εργασία από απόσταση με την υποστήριξη τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών είναι σε θέση να προσφέρει μεγάλο αριθμό ανθρώπινου δυναμικού το οποίο με τη σειρά του δύναται να διατεθεί και να εργαστεί από απόσταση είτε εξολοκλήρου επί της απαιτούμενης διαδικασίας απόκτησης ασύλου είτε για κάποιο στάδιο αυτής. 

Κάτι τέτοιο συνεπάγεται την εξοικονόμηση πόρων καθώς δεν θα απαιτείται η τυχόν καταβολή οδοιπορικών, μετακίνηση και μετεγκατάσταση ανθρώπινου δυναμικού στα νησιά από την Ηπειρωτική χώρα. Καθιστά πιο ελκυστική και ευέλικτη την επιλογή του τόπου και των ωρών εργασίας αφού το ανθρώπινο δυναμικό θα είναι μακριά από το πεδίο κοντά στο τόπο που ήδη διαβιεί και συνεπώς σε καλύτερες συνθήκες. 

Ωφελεί υποψήφιους εργαζόμενους με οικογενειακές υποχρεώσεις, καθώς και εργαζόμενους με ειδικές ανάγκες, που ενώ κατέχουν τα απαιτούμενα προσόντα της εργασίας καθίσταται απαγορευτική η μετεγκατάστασή τους από την ενδοχώρα στα νησιά. 

Επιτάχυνση χρόνου για την αποσυμφόρηση των ελληνικών νησιών και βελτιστοποίηση ποιότητας ζωής των αιτούντων ασύλου, αλλά και των διαβιούντων στα Ελληνικά νησιά τα οποία έχουν επωμιστεί δυσανάλογα μεγάλο βάρος. Είναι σημαντικό και πρέπει εδώ να τονίσουμε την ανθρωπιά, τη γενναιοδωρία και την αλληλεγγύη που έχει επιδείξει η χώρα όλα αυτά τα χρόνια. 

Επιπλέον στην Ελλάδα το τρέχον χρονικό διάστημα -μεταξύ άλλων- και με ταχείς ρυθμούς προχωρούν οι διαδικασίες για την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας και της χρήσης προηγμένων υπηρεσιών για την πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω υποδομών νέας γενιάς, με χρηματοδότηση της Ε.Ε, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο αρμόδιος Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης τυγχάνει από τους πλέον δραστήριους. 

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων. 

Με εκτίμηση, 

Αθηνά Αντωνιάδου (Κοινωνιολόγος) 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά 

Κοινωνιολόγος / Blogger , Freelance writer

Ο Ερντογάν και οι συνέταιροι

Η διάσκεψη στο Βερολίνο έγινε ξυπνώντας μνήμες αποικιοκρατίας και ίσως όχι άδικα αφού οι “μεγάλοι παίκτες ”, όπως έγραφαν έγκριτα ειδησεογραφικά site, ήταν αυτοί που κλήθηκαν να αποφασίσουν για το μέλλον της Λιβύης και όχι ο ίδιος ο Λιβυκός λαός. Την ίδια στιγμή ο Χαφτάρ δεν φαίνεται διατεθειμένος να πάρει μέρος σε μια κυβέρνηση Κουίσλιγκ* και παρά το ότι είναι μια δοκιμασμένη μέθοδος καθυπόταξης των λαών που εφαρμόστηκε από τους Ναζί, ο στρατάρχης δείχνει να αντιστέκεται με σθένος. Επικοινωνιακά παιχνίδια και πολιτικές παρεμβάσεις έγιναν μέρος μιας επιστολής του Ευρωκοινοβουλίου, το οποίο φέρεται να ανακοίνωνε περικοπές στη χρηματοδότηση της Τουρκίας. Κάτι το οποίο λίγο πριν την έναρξη της διάσκεψης και με εμφανή την έντονη δυσαρέσκεια της γερμανικής καγκελαρίας διαψεύστηκε από την πλευρά της Κομισιόν.

Με το πέρας της διάσκεψης ανακοινώθηκαν κοινές Ιταλο-Τουρκικές ασκήσεις στα ανοιχτά της Λιβύης στον Κόλπο της Σύρτης (σ.σ ίσως πέραν των συμφερόντων στη Λιβύη να εξετάζουν το ενδεχόμενο από κοινού γεωτρήσεων στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή ακόμη και αν το διαψεύδουν). Αυτό πάντως που επιβεβαιώνουν έγκριτα δημοσιογραφικά πρακτορεία είναι οι διμερείς επαφές που πραγματοποιούν οι δυο χώρες και που σίγουρα δεν έχουν ως περιεχόμενο την κλιματική αλλαγή. Αξίζει πάντως να θυμίσουμε πως ο Υπουργός εξωτερικών της Ιταλίας (Ντι Μάιο) αρνήθηκε να υπογράψει τα τελικά συμπεράσματα της συνάντησης στην Αίγυπτο με τους ομολόγους του από τη Γαλλία, Αίγυπτο, Ελλάδα και Κύπρο. Ταυτόχρονα η Τουρκία ανακοίνωσε πως το Yavuz ξεκίνησε γεώτρηση στον στόχο «Ερατοσθένης Νότιο 1», για τον οποίο η ΕΝΙ έχει εξασφαλίσει τις άδειες από την Κυπριακή Δημοκρατία από τα τέλη του 2018. Μάλιστα είναι ένας από τους προγραμματισμένους στόχους γεωτρήσεων της κοινοπραξίας ΕΝΙ-TOTAL, στον οποίο το 2017 είχαν προηγηθεί όλες οι απαραίτητες έρευνες, ενώ με χρήση υποβρυχίων ρομπότ είχαν ληφθεί δείγματα του βυθού (σ.σ έτοιμο πετρέλαιο δηλαδή). Η Τουρκία, λοιπόν, με ένα ηχηρό «It’s none of your business» στον δυτικό κόσμο, ο οποίος στηλιτεύει την προκλητική της αυτή στάση προχωράει ακάθεκτη προσδοκώντας ένα win- win αποτέλεσμα.

Ήταν τυχαία όμως η πράξη αυτή της Τουρκίας ;

Όχι, είναι η απάντηση , καθώς μόνο τυχαίες δεν είναι οι κινήσεις της Τουρκίας, αφού πρώτα έδειξε το ύψος της στο Βερολίνο έχοντας πάντα υπ’ όψιν της τις προ 3 μηνών δηλώσεις του επικεφαλής της ΕΝΙ (Ιταλικός Όμιλος πετρελαίου και φυσικού αερίου), Κλάουντιο Ντεσκάλτσι, ο οποίος μετά την αποστολή τουρκικού πλοίου σε οικόπεδο- στα κυπριακά ύδατα- το οποίο έχει παραχωρηθεί στην ENI και στη γαλλική Total ξεκαθάριζε πως δεν θέλει «έναν πόλεμο γύρω από γεωτρήσεις». «Δεν ανησυχώ», δήλωνε τότε ο Ντεσκάλτσι στο πλαίσιο μιας βράβευσης από την EΝΙ, όμως «αν κάποιος εμφανίζεται με πολεμικά πλοία, δεν κάνω γεωτρήσεις». «Σίγουρα δεν θέλω να κάνω να ξεσπάσουν πόλεμοι για να κάνω γεωτρήσεις».

Ο Ερντογάν όσο δεν του επιβάλλουν κυρώσεις θα βρυχάται με όλες του τις δυνάμεις, ενώ ας μη ξεχνάμε πως ενημερώνεται αδιάκοπα για τις κοινωνικές εξελίξεις και τα δρώμενα στην Ελλάδα που είναι ικανά να ταρακουνήσουν το πολιτικό μας σύστημα (σ.σ στο κόκκινο οι πολίτες στα νησιά μας και όχι μόνο με το μεταναστευτικό), ενώ ξέρει πως η Ευρώπη φοβάται την επανάληψη του 2015 για μια νέα έξαρση στο μεταναστευτικό ζήτημα.

Προκλητική ενέργεια η γεώτρηση στον στόχο «Ερατοσθένης Νότιο 1» στην ΑΟΖ Κύπρου; Ναι! Οξύμωρη ;

(σ.σ αν σκεφτούμε την σχεδόν κοινή στάση Ιταλίας – Τουρκίας στο Βερολίνο αλλά και τις κοινές Ιταλο - Τουρκικές περιπολίες στο Λιβυκό πέλαγος) 

Καθόλου οξύμωρη, είναι η απάντηση για κάποιον που γνωρίζει καλά από Business. Πέραν αυτού όμως με αυτόν τον τρόπο η Τουρκία κάνει ξεκάθαρο πως δεν δέχεται από κανέναν να τη θέτει εκτός. Βέβαια, κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι πως η Τουρκία γνωρίζει πως δεν έχει την τεχνογνωσία και τον ανάλογο εξοπλισμό των άλλων πετρελαϊκών εταιρειών, όποτε ίσως αυτό να οδηγήσει σε μια νέα κοινοπραξία από αυτές που ξέρει πολύ καλά να κάνει και ένα παράδειγμα (πέραν του γνωστού αγωγού TurkStream) παρατίθεται ακολούθως.

Μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων κάθε άλλο παρά απομονωμένη δε φάνηκε να είναι η Τουρκία - σε σχέση με τις πρόσφατες εξελίξεις- και αυτό οφείλετε κυρίως στη στήριξη της Γερμανίας και της Ρωσίας. Αυτό που αρνούνται ο δυτικός κόσμος και η κοινή γνώμη να κατανοήσουν είναι ότι οι χώρες αυτές δεν είναι απλώς σύμμαχοι σε μια γεωστρατηγική σκακιέρα αλλά και «συνέταιροι» σε μεγαλόπνοα και πολυδάπανα έργα δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων όπως αυτό του πυρηνικού εργοστασίου Akkuyu στην επαρχία Mersin στο Μπουγιουκετσελί, στη νότια ακτή της Τουρκίας. Ένα πυρηνικό εργοστάσιο που ετοιμάζεται παρά την εκκωφαντική σιωπή της διεθνούς κοινότητας για το γιγάντιο εγχείρημα που πραγματώνεται σε μια σεισμογενή χώρα αλλά και τις έντονες αντιδράσεις οικολογικών οργανώσεων και των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι εξέφρασαν την άρνησή τους για την δημιουργία μιας τέτοιας επικίνδυνης εγκατάστασης δίπλα στα σπίτια τους.

"Μπορούμε να διοργανώσουμε επίσημη τελετή ρίχνοντας σκυρόδεμα το Μάρτιο του 2020", δήλωσε προ ημερών ο γενικός διευθυντής ατομικής ενέργειας της Ρωσίας Αλεξέι Likhachev κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Μόσχα και πρόσθεσε ότι έχουν αρχίσει ήδη οι προκαταρκτικές εργασίες στο χώρο. Ο Likhachev δήλωσε ότι η Titan-2 IC Ictas σε κοινή επιχείρηση μεταξύ της Concern Titan-2 JSC και της τουρκικής κατασκευαστικής εταιρείας IC Ictas πραγματοποιεί την κατασκευή του εργοστασίου. "Δημιουργήσαμε μια συμμαχία με την Τουρκικη IC İçtaş και την Concern Titan-2, η οποία αποτελεί μέρος της Rosatom και αυτή η συμμαχία μας δίνει ελπίδα για την επιτυχή υλοποίηση του έργου ", κατέληξε.

[ads-post]

Πρόκειται για μια διακυβερνητική συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας (για τον πυρηνικό σταθμό Akkuyu) που υπογράφηκε τον Μάιο του 2010, και πρόκειται για τον πρώτο πυρηνικό σταθμό της Τουρκίας, ο οποίος θα διαθέτει τέσσερις υπερσύγχρονους αντιδραστήρες ισχύος VVER-1200 με συνολική εγκατεστημένη ισχύ 4.800 μεγαβάτ. Η τελετή έναρξης των κατασκευαστικών εργασιών του εργοστασίου πραγματοποιήθηκε στις 3 Απριλίου 2018 με την παρουσία του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Ρώσου Ομόλογού του Βλαντιμίρ Πούτιν. Με την ολοκλήρωση, το εργοστάσιο θα παράγει περίπου 35 δισεκατομμύρια κιλοβάτ-ώρες ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως, με διάρκεια ζωής 60 ετών, καλύπτοντας περίπου το 10% των αναγκών της Τουρκίας στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ ο πρώτος αντιδραστήρας της μονάδας αναμένεται να λειτουργήσει το 2023. Ο πυρηνικός σταθμός Akkuyu είναι το μεγαλύτερο κοινό έργο μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Το έργο το οποίο ως αρχική πρόβλεψη ξεπερνά τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια χρηματοδοτείται εξ’ ολοκλήρου από τη Ρωσία, η οποία προβλέπεται να κατέχει ποσοστό 51%. Το υπόλοιπο θα αποκτηθεί από τρίτους επενδυτές, βάση συμφωνίας που υπέγραψαν οι δύο πλευρές το 2010. Η ηλεκτρική ενέργεια θα αγοραστεί στην τιμή των 12.35 αμερικανικών σεντς ανά kWh και η υπόλοιπη ενέργεια θα πωλείται στην αγορά από τον παραγωγό. Επιπρόσθετα, το σύστημα που θα παρέχει ύδωρ ψύξης για πυκνωτές στροβίλων ψυκτικού μέσου θα προμηθεύεται από ρωσικές και γερμανικές επιχειρήσεις. Τέλος, δεκάδες νέοι Τούρκοι ειδικοί, που έλαβαν διπλώματα από το Ινστιτούτο Μηχανικής Φυσικής της Μόσχας (MEPhI) του Εθνικού Ερευνητικού Πυρηνικού Πανεπιστημίου της Ρωσίας (NRNU), άρχισαν τις εργασίες τους στην Akkuyu Nuclear JSC, όπως ανακοίνωσε η ρωσική εταιρεία πυρηνικής ενέργειας Rosatom.

Συμπερασματικά, επιβάλλεται να γίνει αντιληπτό πως τα γεωπολιτικά ζητήματα είναι πλήρως αλληλένδετα με την οικονομική διπλωματία που εφαρμόζει μια χώρα. Η οικονομική διπλωματία καθίσταται στις μέρες μας το ισχυρότερο όπλο ασφάλειας και άμυνας. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για την επίτευξη ισχυρής οικονομικής διπλωματίας είναι η ύπαρξη συγκροτημένου και στοχευμένου σχεδίου δράσεως σε πνεύμα εθνικής ενότητας. Σε κάθε άλλη περίπτωση, δυστυχώς, θα είμαστε όμηροι των εξελίξεων.

* Κυβέρνηση Κουίσλινγκς

Όρος που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις κυβερνήσεις που σχηματίστηκαν από συνεργάτες των δυνάμεων του άξονα στην κατεχόμενη Ευρώπη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προήλθε από το Νορβηγό φιλοναζιστή πολιτικό Βίντκουν Κουίσλιγκ που πρώτος σχημάτισε τέτοια κυβέρνηση μετά την έλευση των Ναζί στη χώρα του.

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά

Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer