Η εξίσωση (της Αθηνάς Αντωνιάδου)

Η Αφρική δεν έμεινε αμέτοχη, απλώς απέτυχε να κινηθεί άμεσα ώστε να αποκαταστήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα μετά την πτώση του Καντάφι και τη διάλυση των υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας. Η αποτυχία αυτή επέτρεψε στο Ισλαμικό Κράτος να εδραιωθεί στη χώρα, ενώ παράλληλα προσέλκυσε άτομα που ανέκαθεν ήθελαν να αποκομίσουν παράνομα και γρήγορα κέρδη από την Ήπειρο. Οι αποικιακές φιλοδοξίες των νεοοθωμανών Τούρκων προβάλλονται ξανά στη Βορειοανατολική Αφρική. Η Τουρκία έστειλε στρατιώτες, χειριστές οπλικών συστημάτων αλλά και μισθοφόρους ακραίους ισλαμιστές στη Λιβύη με το πρόσχημα της υποστήριξης της αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ κυβέρνησης στην Τρίπολη. Οι Τούρκοι, οι πρώην αποικιακοί έμποροι σκλάβων, επέστρεψαν στην Αφρική για να δημιουργήσουν ακόμη περισσότερα προβλήματα στην ήπειρο. 

Από το 2013, μετά και την πτώση του Πρόεδρου Μοχάμεντ Μόρσι (υποστηρικτή Μουσουλμανικής αδελφότητας που φλέρταρε τόσο με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν όσο και με τη Χαμάς), η Αίγυπτος και ο νέος Πρόεδρος Σίσι κήρυξε - με τις ευλογίες των ΗΠΑ - τη μεγαλύτερη στρατιωτική εκστρατεία της στη χερσόνησο του Σινά από τον πόλεμο του 1973 με το Ισραήλ. Η Αίγυπτος λέγεται πως ανέπτυξε περίπου 90 τάγματα με 42.000 στρατιώτες για να νικήσει μια εξέγερση που σχετίζεται με τον ISIS. Το 2018 ο Σίσι ξεκίνησε την Επιχείρηση Sinai ώστε να «καθαρίσει τη χώρα από τρομοκράτες». Ωστόσο, έως και σήμερα και ενώ παραμένει έντονος και διαρκής ο αγώνας κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την πλήρη εκκαθάριση των θυλάκων εντός της χώρας. Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός αφού τυχόν επικράτηση του Σαράζ στη Λιβύη θα επιφέρει εκτός της Διοικητικής και στρατιωτικής εξουσίας και τον απόλυτο έλεγχο των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου της Χώρας, με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν στην Αίγυπτο πολλαπλάσιοι μισθοφόροι και στρατολογημένοι ακραίοι Ισλαμιστές με μόνο τους σκοπό τη διοικητική ανατροπή του Πρόεδρου Σίσι. 

Η θέση της Αιγύπτου αντιβαίνει την επίσημη πολιτική των ΗΠΑ; 

Θεωρητικά Ναι, θα έλεγε κάποιος που διαβάζει επιφανειακά τις τρέχουσες ειδήσεις, με δεδομένο πως υπάρχει ενόχληση για το φλερτ του Χάφταρ με τη Μόσχα. Το σίγουρο όμως είναι πως όσο θα απειλείται η ηγεμονία του Σίσι αλλά και τα κοινά σχέδια που έχουν ΗΠΑ-ΑΙΓΥΠΤΟΣ παρασκηνιακά τόσο το πεντάγωνο όσο και τα κλειστά δωμάτια του Λευκού Οίκου θα επικροτούν τις προσπάθειές του. Έξαλλου μη ξεχνάμε πως ο Χάφταρ δεν είναι άγνωστος στις ΗΠΑ. Στα τέλη του 1987 συμμάχησε με τον NFSL, μια στρατιωτική ομάδα που είχε τη στήριξη των ΗΠΑ. Τον Ιούνιο του 1988 ανακοίνωσε την ίδρυση του Libyan National Army. Μετά τη συνεργασία του με τις ΗΠΑ και τις φήμες περί συνεργασίας με τη CIA, έφυγε για τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έζησε σχεδόν δύο δεκαετίες και παρόλο που απέκτησε την Αμερικανική υπηκοότητα κατάφερε να διατηρεί από εκεί στενές επαφές με τη λιβυκή αντιπολίτευση. 

Τι βλέπουν τα λιοντάρια της ερήμου και εξαγριώνονται ; 

Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Πρόεδρος Αμπντελ Φατάχ Αλ Σίσι δήλωσε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών: «Ο Νείλος είναι ζήτημα ζωής, ζήτημα ύπαρξης για την Αίγυπτο». 

Σημειώνεται πως εκτός από τα εσωτερικά πολιτικά και οικονομικά του προβλήματα το Κάιρο έχει επίσης μια διαρκή αντιπαράθεση με την Αιθιοπία. Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται, από την έναρξη του κιόλας, το μεγαλόπνοο έργο του αναγεννησιακού φράγματος το οποίο ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2011 στην Αιθιοπία. Η κατασκευή του φράγματος Grand Ethiopian Renaissance (GERD), του πρώτου μεγάλου φράγματος στο Γαλάζιο Νείλο, ολοκληρώνεται και τελικά θα αρχίσει να γεμίζει η γιγαντιαία δεξαμενή πίσω από αυτό προκειμένου να τροφοδοτηθεί το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό φράγμα της Αφρικής. Η κατασκευή του, σύμφωνα με τους Αιγύπτιους, απειλεί να αποστραγγίξει τη ζωή από τα αιγυπτιακά εδάφη, στερώντας τους τα οφέλη του Νείλου ο οποίος προσέφερε πλούσιες σοδειές στα χωράφια τους. Το υδροηλεκτρικό φράγμα (GERD) προϋπολογισμού 5 δισ. δολαρίων (αντιστοιχεί στο 5% περίπου του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, της ήδη τραγικά χτυπημένης από λειψυδρία και ηλεκτρικό ρεύμα Αιθιοπίας) θα είναι το μεγαλύτερο στην Αφρική ενώ όταν γεμίσει η τεράστια δεξαμενή του -που είναι ίση με το μέγεθος του Λονδίνου!- υπάρχουν φόβοι πως θα ανακοπεί σημαντικά η ροη του Νείλου, περιορίζοντας την πρόσβαση των 100 εκατομμυρίων κατοίκων της σε αυτό (από τον Νείλο αντλεί το 90% του νερού της). Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιούνται συνομιλίες μεταξύ Αιθιοπίας, Σουδάν και Αιγύπτου στην Ουάσιγκτον για την εξεύρεση ειρηνικής και βιώσιμης λύσης. 

«Για εμάς, το GERD είναι θέμα ανάπτυξης και εθνικής ταυτότητας και δεν θα βλάψει την Αίγυπτο και το Σουδάν», «Κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ολοκληρώσουμε το φράγμα.» είπε ο Άμπιι Άχμεντ Άλι, Πρωθυπουργός της Αιθιοπίας και βραβευμένος με Νόμπελ. Κατά την Αφρικανική άποψη, η στρατιωτική κλιμάκωση δεν είναι απαραίτητη γιατί δεν επιφέρει κέρδη αλλά μεγαλύτερη καταστροφή. Ωστόσο, ο Ερντογάν έχει άλλη άποψη και πιθανότατα εισήλθε στην πολιτική εξίσωση του αναγεννησιακού φράγματος για πολλούς πιθανούς λόγους αλλά με κυριότερο αυτόν της κατάστασης στη Λιβύη και του σχεδίου αναβίωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σαφέστατα δεν πρόκειται απλώς για αντίποινα ή τιμωρία της Αιγύπτου για την υποστήριξη που παρέχει στον Χάφταρ. Ο Ερντογάν εικάζεται ως κύριος τροφοδότης του σχεδίου για ύπαρξη εσωτερικής πολιτικής ανωμαλίας και ανατροπής του Προέδρου Σίσι από τους ακραίους Ισλαμιστές, σε μια προσπάθεια αναβίωσης της αποτυχημένης πολιτικής ατζέντας της Μουσουλμανικής αδελφότητας υπό τον πρώην Πρόεδρο της Αιγύπτου. Για να επιτύχει το πολύπλευρο σχέδιό του (γιατί πάντα θα επιδιώκει και τις οικονομικές - πετρελαϊκές απολαβές της Λιβύης ή τον χρυσό της Σομαλίας ως σύγχρονος πειρατής) θα πρέπει να εργαλειοποιήσει την ρευστή κατάσταση στη Λιβύη, προωθώντας ταυτόχρονα τη στρατιωτική ένταση μεταξύ Αιγύπτου - Αιθιοπίας και τη δημιουργία αυξανόμενων προβλημάτων στην Αίγυπτο. 

[ads-post]

Ο εμπρηστής Ερντογάν και ο ρόλος της Σομαλίας 

Πέραν της Αιγύπτου και το Σουδάν θα πληγεί ανεπανόρθωτα σε περίπτωση «κακής διαχείρισης» του αναγεννησιακού φράγματος. Η Τουρκία όμως ξέρει πολύ καλά πως δεν θα μπορούσε εύκολα να χρησιμοποιήσει το Σουδάν ως πιόνι της και να το στρέψει εναντίον της Χριστιανικής από το 340 μ.Χ Αιθιοπίας -για πολλούς το Βυζάντιο της Αφρικής- ώστε να δημιουργηθεί ένταση. Αναμφισβήτητα, είναι χαραγμένες στη μνήμη όλου του Αφρικανικού κόσμου - οι σχετικά πρόσφατες - βραβευμένες με νόμπελ προσπάθειες του Αιθίοπα Προέδρου, για να επιτύχει ειρήνη και διεθνή συνεργασία και ιδιαίτερα για την αποφασιστική πρωτοβουλία του να επιλύσει τη μεθοριακή σύγκρουση με τη γειτονική Ερυθραία. Οι σχέσεις των δυο χωρών (Σουδάν - Αιθιοπίας) είναι θωρακισμένες βάση πολιτισμικών και ιστορικών γεγονότων ενώ προ καιρού ο Πρόεδρος της Άμπιι Άχμεντ Άλι αναφέρθηκε στους γείτονες Σουδανούς ως «αδέλφια». Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τη Σομαλία που θεώρει την Αιθιοπία μισητό εχθρό. Οι δυο χώρες ενεπλάκησαν σε αιματηρό πόλεμο στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 ενώ οι δυνάμεις της Αιθιοπίας έχουν εισέλθει αρκετές φορές από τότε στη Σομαλία για να σπρώξουν πίσω τις ισλαμικές δυνάμεις ή να αποτρέψουν την εδραίωσή τους στην κυβέρνηση. Η Δύση και τα διεθνή θεσμικά όργανα έχουν επενδύσει στη Σομαλία και τη σταθερότητά της, ενώ ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ (Πρόεδρος της Σομαλίας) φαίνεται να έχει επαναπροσανατολίσει την εξωτερική πολιτική του έναντι της Τουρκίας και του Κατάρ, δύο κρατών που χρηματοδοτούν ενεργά τη Μουσουλμανική Αδελφότητα αλλά και πιο ακραίες ομάδες, και παραμένουν εχθρικά προς την Αίγυπτο. Μια σειρά γεγονότων δείχνουν τη Σομαλία να μετατρέπεται σε ορμητήριο, αν όχι δορυφόρο, της Τουρκίας. Τα κοινά τους σχέδια τίθενται επί τάπητος στο τεράστιο συγκρότημα που δημιουργήθηκε για την στέγαση της τουρκικής πρεσβείας στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου, εκεί όπου συντηρείται και η στρατιωτική βάση ‘‘TURKSOM’’, στην οποία υπηρετούν αρκετοί στρατιώτες. Ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ διόρισε τον φανατικό Φαχάντ Γιασίν, πρώην δημοσιογράφο του Al Jazeera, ως γενικό διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και Ασφάλειας της Σομαλίας. Η κυβέρνηση Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ καλωσόρισε επίσης τη SADAT, μια τουρκική ιδιωτική ομάδα αναδόχων που εκπαιδεύει και προμηθεύει τη Χαμάς, ενώ έκλεισε όλα τα σχολεία που συνδέονται με τον Τούρκο πρώην ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν. Οι Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ και Γιασίν είναι αμφίβολο εάν θα είναι σε θέση να διαφυλάξουν την εκτροπή των όπλων, που μεταφέρονται στη Σομαλία από Τουρκία και άλλες χώρες εκτός των διεθνών ελέγχων, σε ριζοσπαστικές ομάδες πολλές από τις οποίες έχουν κοινό σκοπό με την ισλαμιστική αντιπολίτευση της Αιγύπτου, αλλά και τους ακραίους μαχητές - μισθοφόρους που παλεύουν να επικρατήσουν έναντι του Χάφταρ και των συμμάχων του. 

Η “φωτιά” στη γειτονιά μας είναι γεγονός, ενώ η συνέχεια προδιαγράφεται εφιαλτική σε περίπτωση που τα σχέδια της Τουρκίας πάρουν σάρκα και οστά. 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά 

Κοινωνιολόγος / Blogger , Freelance writer

Αναθεωρημένες καμπύλες κορωνοϊού και προβλέψεις τρέχουσας εβδομάδας με το μοντέλο του Ν. Καρδούλα

Σε δημοσιεύσεις μου την περασμένη εβδομάδα, είχε εκτιμηθεί με το μαθηματικό μου μοντέλο ότι η πλήρης αποκλιμάκωση των κρουσμάτων της νόσου του κορωνοϊού στην Ελλάδα, θα συμβεί στις 6 Μαΐου, ενώ των θανάτων στις 24 Απριλίου. Οι συγκεκριμένες έρευνες ήταν μία μαθηματική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας δεδομένα έως τις 5 Απριλίου. 

[ads-post]

Ενσωματώνοντας όμως στο μαθηματικό μοντέλο τα πραγματικά δεδομένα της εβδομάδας από 6 έως 12 Απριλίου και με σχετική προσομοίωση διαπιστώθηκαν τα παρακάτω: 

• Για τα κρούσματα του κορωνοϊού, όπως φαίνεται και στην παρακάτω καμπύλη, εκτιμάται ότι η μαθηματική πλήρης αποκλιμάκωσή τους θα συμβεί στις 27 Απριλίου, πολύ νωρίτερα από την αρχική πρόβλεψη. Ο εκτιμώμενος τελικός αριθμός κρουσμάτων αναμένεται να κυμανθεί από 2589 έως 2861. 

• Για τα θύματα του κορωνοϊού, όπως φαίνεται και στην παρακάτω καμπύλη, εκτιμάται ότι η μαθηματική πλήρης αποκλιμάκωσή τους θα συμβεί στις 24 Απριλίου, όπως και στην αρχική πρόβλεψη. Ο εκτιμώμενος τελικός αριθμός θανάτων αναμένεται να κυμανθεί από 125 έως 138. 

Με την παραπάνω προσομοίωση του μαθηματικού μοντέλου έγιναν και αντίστοιχες εκτιμήσεις των καθημερινών κρουσμάτων και θυμάτων στη χώρα μας για την τρέχουσα εβδομάδα, από σήμερα έως τις 18 Απριλίου και φαίνονται στον παρακάτω πίνακα. 

Συμπεραίνοντας, εύχομαι λίγες ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου μας, όπως φαίνεται και στην παρούσα έρευνα, να έρθει και η ανάσταση της Ελλάδας από την πανδημία και να μη επιβεβαιωθούν τα μεγέθη κρουσμάτων και θανάτων για την Ελλάδα, που προβλέπονται σε διάφορες δημοσιευμένες επιστημονικές μελέτες ανά τον κόσμο, τα οποία φαίνονται εξωπραγματικά. 

Γράφει στην larisacitynews.GR

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΔΟΥΛΑΣ 

Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π. 

MSc Τηλεπισκόπισης UK 

Συνταγματάρχης ε.α.

Είναι συνταγματικά ανεκτή η απαγόρευση κυκλοφορίας;

Τους τελευταίους μήνες έχει ξεσπάσει μια παγκόσμια υγειονομική κρίση, καθώς η ταχεία εξάπλωση του ιού SARS-CoV2, ή αλλιώς νέου κορωνοϊού, έχει στερήσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους κι έχει καταδείξει τις αδυναμίες του εκάστου εθνικού συστήματος υγείας. Υπό αυτές τις συνθήκες οι κυβερνήσεις όλων των κρατών κήθηκαν να λάβουν μέτρα (ανάλογα με τη στρατηγική που αποφάσισε να ακολουθήσει το καθένα) για την αντιμετώπιση του κινδύνου. Έτσι και η ελληνική κυβέρνηση λαμβάνοντας υπόψη τις δυνατότητες του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) , έλαβε αρκετά γρήγορα μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού, τα οποία μάλιστα με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα κρίθηκαν ορθά, αφού η χώρα μας απέφυγε την κατάρρευση του ΕΣΥ κι έχει ελάχιστες απώλειες. 

Ωστόσο στόχος αυτού του άρθρου δεν είναι να διερευνηθούν θέματα σχετικά με την επιστήμη της υγείας (δεν είμαι ειδικός άλλωστε) , αλλά να προσεγγιστεί το ζήτημα του κατά πόσο αυτοί οι κανόνες που έχει θεσπίσει η κυβέρνηση με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) που εξέδωσε συμβαδίζουν με τις Διατάξεις του ελληνικού Συντάγματος. Ειδικότερα θα επιχειρήσω μια επιστημονική προσέγγιση που θα αναδείξει κατά πόσο είναι θεμιτοί οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν στην κίνηση των πολιτών με την απαγόρευση κυκλοφορίας.

Ξεκινώντας λοιπόν, ο περιορισμός της απαγόρευσης της κυκλοφορίας περιορίζει το δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας . Πιο συγκεκριμένα στην παρ. 3 του άρθρου 5 του Συντάγματος (στο εξής Συντ.) καθιερώνεται η προσωπική ελευθερία stricto sensu , δηλαδή η φυσική , σωματική ελευθερία ενέργειας και κίνησης στο χώρο , υπό τη γενική επιφύλαξη του νόμου , με την ουσιαστική του όρου έννοια (δηλαδή από κανόνες που επιβάλλονται όχι μόνο με τυπικούς νόμους που ψηφίζονται από το κοινοβούλιο, αλλά και με κανονιστικές πράξεις της διοίκησης). Θα πρέπει ωστόσο να διευκρινιστεί ότι ο κοινοβουλευτικός νομοθέτης και η κανονιστική διοίκηση δεν είναι απόλυτα ελεύθεροι να θεσπίσουν οποιουσδήποτε περιορισμούς της ελευθερίας αυτής , καθώς υπόκεινται στους «περιορισμούς των περιορισμών» των ατομικών δικαιωμάτων , που η τήρησή τους ελέγχεται και δικαστικά.

Η κυβέρνηση κάνοντας χρήση της συγκεκριμένης δυνατότητας επέβαλε μέσω ΠΝΠ περιορισμούς στην κυκλοφορία των πολιτών. Ειδικότερα οι πολίτες μπορούν να μετακινούνται μόνο εφόσον έχουν τη σχετική έντυπη υπεύθυνη δήλωση όπου αναγράφονται τα στοιχεία του ατόμου που τη φέρει κι ένας από τους λόγους για τους οποίους επιτρέπεται η μετακίνηση εκτός οικείας , ή εφόσον έχουν αποστείλει νωρίτερα SMS στο 13033 όπου θα αναγράφονται και σε αυτή την περίπτωση τα στοιχεία του επιθυμούντος τη μετακίνηση αλλά και ο σκοπός αυτής. Σε όποιον θα βεβαιώνεται παράβαση θα καλείται να καταβάλει το πρόστιμο των 150 ευρώ. Αργότερα μάλιστα απαγορεύτηκε και η μετακίνηση των πολιτών από τα μεγάλα αστικά κέντρα προς την επαρχεία και το αντίστροφο, ώστε να μη μεταδοθεί η ασθένεια σε όλη την επικράτεια.

Αρχικά , είναι ανάγκη να διερευνηθεί κατά πόσο ο συγκεκριμένος περιορισμός είναι σύμφωνος με την αρχή της αναλογικότητας η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 25 παρ.1 εδ.δ΄ Συντ. .Για να είναι σύμφωνος με αυτή την αρχή ο περιορισμός του δικαιώματος οφείλει να είναι 《πρόσφορος》, 《αναγκαίος》 και 《εν στενή εννοία αναλογικός》(στάθμιση κόστους οφέλους) . Στη συγκεκριμένη περίπτωση το μέτρο φαίνεται σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα 《πρόσφορο》 , διότι έχει πράγματι περιοριστεί η μετάδοση του ιού . Ωστόσο ερωτήματα προκύπτουν αν και κατά πόσο είναι πράγματι 《αναγκαίο》 και 《stricto sensu αναλογικό》.

Ως προς την αναγκαιότητα του μέτρου συνηγορούν η έντονη απείθεια που επέδειξε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας στις αρχικές συστάσεις της κυβέρνησης και των επιστημόνων. Δυστυχώς μάλιστα αν δεν είχε θεσμοθετηθεί η επιβολή προστίμου στους παραβάτες , δε θα ήταν λίγοι αυτοί οι οποίοι θα αψηφούσαν τις συστάσεις των ειδικών, ακόμη και σήμερα όπου πλέον όλοι έχουμε δει τι συμβαίνει με τις χώρες που δεν έλαβαν εγκαίρως μέτρα .

Έτσι το μόνο που απομένει είναι να διαπιστωθεί αν ο περιορισμός είναι εν στενή εννοία αναλογικός, αν δηλαδή τα οφέλη του περιορισμού αντισταθμίζουν τη ζημιά του ατόμου από τον περιορισμό του δικαιώματος του. Η κυβέρνηση προέβη στα παραπάνω μέτρα καθώς υποχρεούται από το Σύνταγμα να προστατεύσει την υγεία του κάθε πολίτη ως μονάδα (δικαίωμα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 5 παρ.5 εδ.α΄), αλλά και την υγεία των πολιτών ως κοινωνικό σύνολο που επιτυγχάνεται μέσω της σωστής λειτουργίας του ΕΣΥ (το συγκεκριμένο κοινωνικό δικαίωμα κατοχυρώνεται στο άρθρο 21 παρ.3 Συντ.). Ανάμεσα σε αυτά τα δύο δικαιώματα και του ατομικού δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης και εγκατάστασης θεωρείται πρέπον να διερευνηθεί αν πράγματι η κυβέρνηση έκανε μια ορθή πρακτική εναρμόνιση, δηλαδή αν η λύση που επιλέχθηκε από αυτή δεν πλήττει το σκληρό πυρήνα του κανενός δικαιώματος, καθιστώντας το κενό περιεχομένου.

Σε αυτό το σημείο κρίνεται σωστό , να γίνει αναφορά στη θεμελιώδη αρχή της αξίας του ανθρώπου , η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 παρ. 1 Συντ., και της οποίας το πεδίο εφαρμογής δεν περιορίζεται στον πεδίο των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Αντίθετα η αρχή της αξίας του ανθρώπου μπορεί να έχει σημασία για την ερμηνεία οποιασδήποτε άλλης συνταγματικής διάταξης, όπως βέβαια, κατά μείζονα λόγο , και των διατάξεων της κοινής νομοθεσίας (ΣτΕ απόφαση 3130/2000). Άρα κάθε δικαίωμα κρίνεται επιβεβλημένη ανάγκη να το ερμηνευτεί με λαμβάνοντας υπόψη την συγκεκριμένη αρχή . Επομένως και σε αυτή την περίπτωση υπό το πρίσμα αυτής της αρχής πρέπει να κάνουμε την ερμηνεία και τη πρακτική εναρμόνιση των συγκρουομένων δικαιωμάτων.

Με βάση τα όσα αναφέρθησαν , θα μπορούσαμε να καταλήξουμε ότι η κυβέρνηση ορθώς προέβη στη θεσμοθέτηση του συγκεκριμένου προσωρινού μέτρου , καθώς περιορίζοντας την ελευθερία κίνησης του ατόμου προστατεύει το σύνολο των πολιτών (άρα και το ίδιο το άτομο). Ο περιορισμός αυτός μάλιστα δε θίγει τον σκληρό πυρήνα του δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης καθώς το άτομο διατηρεί τη δυνατότητα να εξέρχεται της οικείας του για να καλύψει τις βασικές του ανάγκες όπως είναι η αγορά τροφής και φαρμάκων , αλλά και η διατήρηση της φυσικής του κατάστασης και της ψυχικής του υγείας του.

Αντιθέτως σοβαρά ερωτηματικά προκύπτουν σχετικά με τον περιορισμό του δικαιώματος στην ιδιωτικότητα , το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 9 παρ.1 εδ. β΄Συντ.. Πιο συγκεκριμένα το άτομο για να εξέλθει της οικείας του οφείλει να αναγράψει στην υπεύθυνη δήλωση που φέρει μαζί του είτε έντυπη είτε σε μορφή μηνύματος SMS , το λόγο της μετακίνησης. Προφανώς η αιτία θεσμοθέτησης ήταν η αποφυγή των άσκοπων μετακινήσεων και η μείωση της πιθανότητας ευρείας μετάδοσης του ιού. Ωστόσο δυστυχώς οδηγούμαστε σε παράδοξα αποτελέσματα τα οποία θα γίνουν αντιληπτά με τα παρακάτω παραδείγματα.

[ads-post]

Ας υποθέσουμε ότι ο πολίτης Α επιθυμεί να μεταβεί σε υποκατάστημα της τράπεζας Ψ στις 10 π.μ. . Ο Α έχει μαζί του την αστυνομική του ταυτότητα αλλά και την απαραίτητη υπεύθυνη δήλωση για τη συγκεκριμένη μετακίνηση . Ο Α θα αναγκαστεί να περιμένει στην ουρά για να εξυπηρετηθεί διότι στην Τράπεζα Ψ , εκείνη την ημέρα πληρώνονται οι συνταξιούχοι , περισσότεροι εκ των οποίων δεν έχουν γνώσεις των νέων τεχνολογιών και επίσης ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες . Η αστυνομία εμφανίζεται για έλεγχο και όπως είναι φυσιολογικό δε βεβαιώνει καμία παράβαση στον Α καθώς είναι καθόλα νομότυπος.

Συνεχίζοντας ας υποθέσουμε ότι η Β βγάζει βόλτα το σκύλο της στις 6:00π.μ. σε ένα ερημικό άλσος . Η Β δε διαθέτει την απαραίτητη υπεύθυνη δήλωση μετακίνησης . Έτσι οι αστυνομικές αρχές έπειτα από έλεγχο της βεβαιώνουν την παράβαση , και η Β καλείται να πληρώσει το πρόστιμο των 150 ευρώ.

Από τα συγκεκριμένα παραδείγματα, προκύπτει το παράδοξο ότι ενώ πιο πιθανό είναι ο Α να μεταδώσει ή να προσβληθεί από τον ιό, τιμωρείται τελικά η Β , η οποία ούσα μόνη της είναι αδύνατο να μεταδώσει ή να προσλάβει τον ιό .

Έτσι στις συγκεκριμένες περιπτώσεις θα ήταν δυνατόν να υποστηριχθεί πως και οι δύο πρέπει να μείνουν ατιμώρητοι. Και αυτό διότι αν και στην περίπτωση του Α είναι δικαιολογημένοι οι περιορισμοί που του έχουν επιβληθεί στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της προστασίας της ιδιωτικής του ζωής λαμβανομένου υπόψη των συνθηκών , στην περίπτωση της Β όπου οι συνθήκες είναι διαφορετικές, δεν μπορεί να υποστηριχθεί κάτι τέτοιο. Η υποχρέωση της Β να φέρει υπεύθυνη δήλωση , θεωρείται ένας μη ανεκτός περιορισμός του δικαιώματος της ιδιωτικότητας δεδομένου των όλων συνθηκών , αφού δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια που απαιτεί η αρχή της αναλογικότητας. Άρα η Β θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι δεν είναι υποχρεωμένη να γνωστοποιήσει με SMS στις αρχές την έξοδό της , ενώ σε περίπτωση που την ελέγξουν αστυνομικοί είναι πασίδηλο ότι έβγαλε βόλτα το σκύλο της. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το μέτρο που επιβάλει στη Β να γνωστοποιήσει την έξοδο, δεν είναι καν 《πρόσφορο》, στο να περιορισθεί η εξάπλωση του ιού.

Εν κατακλείδι , με βάσει τα όσα αναφέρθησαν εκ πρώτης όψεως είναι συνταγματικά ανεκτοί οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν με την απαγόρευση της κυκλοφορίας των πολιτών. Όμως είναι αδήριτη ανάγκη να τονιστεί ότι όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ολόιδιες , καθώς όπως φάνηκε κι από τα ανωτέρω παραδείγματα οι περιορισμοί πρέπει να αξιολογούνται ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Γιαννούλης Γρηγόριος (Άκης) 

Τελειόφοιτος φοιτητής Νομικής ΑΠΘ 

Διευθυντής Εξωτερικών Συνεργασιών του Ινστιτούτου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών Κέντρο Αστικής Μεταρρύθμισης (ΚΕ.ΑΣ.Μ.)

Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΝΝΕΔ Φαρσάλων

Ο Covid-19 έχει πολλά κρυμμένα μυστικά

Οι πανδημίες έχουν πλήξει πολιτισμούς σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, με την πρώτη εστία - γνωστή και ως «ο λοιμός της Αθήνας» - να εμφανίζεται το 430 π.Χ. , ενώ υπολογίζεται πως σκότωσε το ένα τρίτο των κατοίκων. Η προέλευση της κάθε πανδημίας διαφοροποιείται μέσα στο χρόνο. Ωστόσο, το σίγουρο είναι πως συνέπειες αυτής είναι τόσο η οικονομική καταστροφή, η οποία έπεται, όσο και οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις - πολλές φορές μέχρι και κατάρρευση των εκάστοτε κυβερνήσεων, ανεξάρτητα με το πώς χειρίστηκαν την κατάσταση -, καθώς όπως έλεγε και ο Θουκυδίδης οι άνθρωποι προσαρμόζουν τη μνήμη τους σε αυτά που υπέφεραν. (σ.σ τον Σεπτέμβριο του 430 π.Χ. οι Αθηναίοι έπαυσαν τον Περικλή από το αξίωμα του στρατηγού για να τον δικάσουν με την κατηγορία της κατάχρησης, ενώ λίγους μήνες αργότερα τον έχρισαν στο ίδιο αξίωμα). Κατά τις πανδημικές περιόδους, αλλά και με τη λήξη τους σημαντική είναι η κλίση που παρατηρείται στον πολιτισμό (ζωγραφική, τέχνες κτλ) καθώς και η στροφή προς τη Θρησκεία ως ανάγκη ψυχικής στήριξης αλλά και αιτιολογίας (ίσως) των δεινών που ήρθαν ως «θεϊκό μήνυμα» ή ως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του ανθρώπου από το Θεό. (σ.σ Πανδημία 1348 – 1353, µαύρη πανώλη ή µαύρος θάνατος, η οποία ήταν από τις πλέον καταστροφικές στην παγκόσμια ιστορία. Ο αριθμός νεκρών υπολογίζεται σε 100 έως 200 εκατομμύρια σε Ευρώπη και Ασία. Μάλιστα εκτιμάται ότι μείωσε τότε τον παγκόσμιο πληθυσμό από 450 εκατομμύρια σε 350 - 375 εκατομμύρια. Η κοσμική εξουσία χάνει το κύρος της λόγω της αδυναμίας της να περιορίσει την πανδημία. Προκειμένου να το ανακτήσουν έριξαν την ευθύνη για τον όλεθρο στους Εβραίους. Η θεωρία αυτή πυροδότησε ένα γενικότερο κύμα διωγμών εναντίον των Εβραίων σε ολόκληρη την Ευρώπη.) Τελευταία πολλά ακούμε για την προέλευση του Covid-19. Καμία θεωρία δεν πρέπει αβίαστα να απορριφθεί, αλλά ούτε και να γίνει αποδεκτή χωρίς δεύτερη σκέψη. Όπως και στις πανδημίες του παρελθόντος, έτσι και σήμερα θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις στην κοινωνία, ενώ είναι βέβαιο πως όλοι μας θα δούμε με άλλο μάτι την αξία και την ποιότητα της ζωής, ενώ θα αναθεωρήσουμε για πολλά. Όποιος λοιπόν και αν είναι ο υπαίτιος της προέλευσης της πανδημίας αυτής, άνθρωπος, φύση ή Θεός, το βέβαιο είναι ότι θα αλλάξει τον κόσμο, όπως μέχρι σήμερα τον ξέραμε. Αυτή η αλλαγή θα γίνει πραγματικά αντιληπτή στη καθημερινότητά μας όταν η κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας, ως συνέπεια της πανδημίας, θα επιβάλλει στην κοινωνία νέες μορφές απαιτούμενων «μέτρων ασφάλειας» για το παρόν και το μέλλον... [ads-post]  Ο συγκεκριμένος ιός έχει πολλά κρυμμένα μυστικά αλλά και κοινωνιολογικές-κοινωνικές προεκτάσεις που ίσως και να αποκαλυφθούν το προσεχές διάστημα, ενώ άλλες θα τις δούμε  μελλοντικά. Το πιο σημαντικό όμως για όσους είναι  σε θέση να παρατηρούν ψύχραιμα είναι ότι επιχειρείται για άλλη μια φορά, από τη γνωστή ελίτ, η παρουσίαση ενός μονόδρομου Παγκοσμιοποίησης στο όνομα της οποίας θα βρει καταφύγιο κάθε ακραίο κοινωνικό σενάριο το οποίο λίγα χρόνια πριν θα φάνταζε ταινία φαντασίας ή συνωμοσία. Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ακούσουμε στο εγγύς μέλλον για εφαρμογή μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, με κύριο επιχείρημα πως όλα τα κράτη αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα λόγω του ιού, ενώ κρίνεται απαραίτητη μια συλλογική προσπάθεια που θα οδηγήσει στην επίλυση αυτού του ζητήματος και των συνεπειών του καθώς και στη θωράκιση μας για το μέλλον (κοινά μέτρα, κοινή πολιτική και διακυβέρνηση από το Βερολίνο έως τη Νέα Υόρκη έως τη φτωχή Καμπούλ). Το μέλλον μοιάζει αβέβαιο. Η Ευρώπη και οι αξίες της (αλληλεγγύη, ανθρωπισμός κα) που οραματίστηκαν και υπερασπίστηκαν Έλληνες πολιτικοί ηγέτες του παρελθόντος,  αναμφισβήτητα έχουν κλονιστεί. Διοικητικά όργανα όπως το Eurogroup με αμφισβητούμενη από πολλούς μορφή διοίκησης, αλλά με παντοδυναμία και συγκεκριμένη ηγεμονία είναι σε θέση με μια τους απόφαση να βυθίσουν στη δίνη εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες, προκειμένου να περισωθεί η «τραπεζική αξία». Όμως αν κάτι έχουμε διδαχτεί από την ιστορία μας είναι πως όποτε οι Έλληνες υπήρξαν ενωμένοι δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα. Φτάνει αύριο να ξαναβρεθούμε, να μετρηθούμε και να μη λείπει κανείς…

Γράφει στην larisacitynews.GR Αντωνιάδου Αθηνά Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

Ένταξη όλων των αγροτών στα μέτρα προστασίας της κυβέρνησης λόγω κορωνοϊού

Επιστολή του Γιώργου Δρόσου Αγρότη – Μέλους Διοίκησης ΘΕΣΤΟ προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Μάκη Βορίδη...

Αξιοτιμε Κύριε Υπουργέ,

Παρακολουθώντας τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης για την στήριξη της οικονομίας της χώρας λόγω κορονοιου και περιμένοντας μήπως ανακοινωθεί κάτι για τον πρωτογενή αγροτικό τομέα άκουσα μόνον κάποιες επιμέρους παρεμβάσεις για τις οποίες φυσικά δεν έχω καμμία ένσταση αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι είναι σταγόνα στον ωκεανό και δεν αποτελούν "δικλείδα ασφαλείας" για το τι θα γίνει στον αγροτικό τομέα της χώρας μας και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις και πόσο θα επηρεάσει όλη αυτή η καινούργια και πρωτόγνωρη παγκοσμίως κατάσταση την βιωσιμότητα της αγροτικής παραγωγής σε όλους τους τομείς.

Παράλληλα οι αγρότες είμαστε οι άνθρωποι που έχουμε την υποχρέωση να κρατήσουμε διατροφικά και ενδυματολογικά αυτόν τον πλανήτη ζωντανό. 

Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να μείνουμε σπίτι.

Αντίθετα πρέπει παίρνοντας όλα τα μέτρα προστασίας να βγούμε στα χωράφια μας και να καλλιεργήσουμε.

Και αυτό κάνουμε και θα κάνουμε όλοι μας.

Μπαίνοντας συνεπώς στην καλλιέργεια θα τρέξουν όλα όπως τρέχουν κάθε χρόνο. Και αναφέρομαι στα έξοδα για εφόδια για ενέργεια για μεροκάματα που είναι πάγια και που τα τελευταία χρόνια καταβάλλονται σχεδόν προκαταβολικά και κάποια άλλα έξοδα από αστάθμητους παράγοντες που πάντα υφίστανται στη δουλειά μας.

Κάνοντας λοιπόν το καθήκον μας θα φτάσουμε στον καιρό της συγκομιδής και πώλησης των αγαθών που θα παραξουμε. 

Εδώ λοιπόν έχουμε δύο διαφορετικές κατηγορίες αγαθων.

Έχουμε τα αγαθά που ανήκουν στις συμβολαιακες καλλιέργειες και που γνωρίζει ο κάθε παραγωγός την τιμή πώλησης και τα αγαθά που πωλούνται με τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας. 

Να σημειώσουμε εδώ ότι και οι τιμές των εξόδων που προανέφερα στους ίδιους κανόνες βασίζονται.

Τι θα γίνει λοιπόν αν υπάρξει κατάρρευση τιμών για κάποια παραγόμενα αγαθά?

Κάτω από ποιο πλαίσιο στήριξης θα παρέμβει το κράτος να ενισχύσει πιθανά χαμένα εισοδήματα? 

[ads-post]

Με την υφιστάμενη κατάσταση δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο στήριξης για τους αγρότες αυτής της χώρας. Κανένα πλαίσιο στήριξης για τους ανθρώπους που δεν θα σταματήσουν να προσφέρουν στην οικονομία αυτής της χώρας και στην ύπαρξη της συνέχισης της ζωής σε όλο τον πλανητη ποικιλοτρόπως μαζί με όλους τους συνάδελφους παγκόσμια όπως έκαναν πάντα. 

Η ανθρωπότητα όλη άθελά της ξέχνα ότι τα αγαθά παράγονται στα χωράφια. Αν σταματησει η παραγωγή αγαθών στα χωραφια θα σταματήσουν να υπάρχουν προιοντα στην αγορά.

Δεν γνωρίζω τι γίνεται στα άλλα κράτη , όμως αυτό που προτείνω ανεπιφύλακτα για όλους τους Έλληνες αγρότες είναι ένα και μοναδικό. 

ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΟΎΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗΣ.

Εδώ πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν αναφέρομαι στην παρούσα φάση σε χρηματική στήριξη.

Δεν αναφέρομαι σε καμμιά περίπτωση στα 800 ευρώ που καλώς δίνονται στους άλλους επαγγελματικούς κλάδους. Αναφέρομαι σαφέστατα στην στήριξη των αγροτών όταν και αν χρειαστεί να υπάρχει ας τον ονομάσουμε "ΚΩΔΙΚΟΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ" που να διασφαλίζει από τωρα περιπτώσεις κατάρρευσης τιμών και όχι μονον.

Αυτό σημαίνει πως η ένταξη όλων των αγροτών στα μέτρα προστασίας στο τρέχον χρονικό διάστημα δεν θα στοιχίσει ΤΊΠΟΤΑ στο κράτος.

Αντίθετα αν δεν ενταχθούμε τώρα και χρειαστεί οποία οικονομική Κρατική ή και Ευρωπαϊκή παρέμβαση στο άμεσο μέλλον θα φαινόμαστε ως μη δικαιούχοι.

Συνοψίζοντας , είναι μια πρόταση που δεν κοστίζει τίποτα στο κράτος αλλά διασφαλίζει και το κράτος και ολους τους αγρότες απέναντι στα σημεία των καιρών.

Σας ευχαριστώ

Γιώργος Δροσος

Αγρότης - Μέλος Διοίκησης ΘΕΣΤΟ'

Αγαπημένε μου κορωνοϊέ...

Αγαπημένε μου κορωνοϊέ, 

Σου γράφω από το σπίτι μετά τον υποχρεωτικό εγκλεισμό μου. Τώρα θα μου πεις , μπορεί να τριγυρνάς και κάπου εδώ γύρω… που να σε πάρω χαμπάρι. Το να καθίσω να παίζουμε κρυφτούλι δεν είναι του τύπου μου, σκέφτομαι όμως να κάνουμε κάτι καλύτερο. Εγώ θα σου μιλάω και εσύ θα μ ΄ ακούς. Τι δεν ψήνεσαι και τόσο; Ποσώς με νοιάζει. 

Φαντάζομαι στη δική σου νοσηρή πραγματικότητα ότι σήμερα δουλέψαμε εξ’ αποστάσεως, ότι αγοράσαμε και φάγαμε τον άμπακο από τα e-shops, ότι αποστειρώσαμε καλά τα χεριά μας και το πρόσωπο, ότι τα παιδιά μας τακτοποιήθηκαν στην τηλεόραση και τον υπολογιστή τους , ότι απομονώσαμε τον γονιό μας , τον φίλο μας ,το γείτονα , ότι ο υποχόνδριος εαυτός μας μετέτρεψε την φυσική μας παρουσία να μην είναι ακριβώς το ζητούμενο… είναι όλα εντάξει. Το μόνο που πραγματικά κατάφερες δείχνοντας τα δόντια σου είναι να με θυμώσεις . Αρνούμαι όμως να φοβηθώ. 

Ξέρεις τα πουλιά που πετάνε γύρω μας έχουν εκτός των άλλων ένα βασικό χαρακτηριστικό που τιμώ και παίρνω δύναμη, απ’ αυτή που νομίζεις ότι μου στερείς εσύ, είναι ζωντανοί οργανισμοί που δημιουργούν με κόπο και χαρά την οικογένεια και τη φωλιά τους ενώ από την άλλη πετάνε ελεύθερα γνωρίζοντας ανά πάσα στιγμή ότι κάποιος μπορεί να τους αφαιρέσει τη ζωή. Δεν πετάνε ποτέ μίζερα και φοβισμένα. Αν καθίσεις να τα χαζέψεις σου παίρνουν το μυαλό με τη χάρη και την ομορφιά τους. Τα πουλάκια λοιπόν δεν παραιτούνται, δεν σηκώνουν τα χέρια ψηλά αλλά παραδίνονται αποδεχόμενα τη ζωή έτσι ακριβώς όπως είναι. 

[ads-post]

Με την παραίτηση ξέρεις αποστρέφουμε το βλέμμα μας ενώ όταν παραδινόμαστε το στρέφουμε στο μέσα μας. 

Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Τα περισσότερα πράγματα που μας δίνει η ζωή τα παίρνουμε χωρίς φόβο και αγωνία. 

Οι φόβοι μας δε σταματούν το θάνατο, οι φόβοι μας σταματούν τη ζωή. 

Θα χαρώ να μην ακούσω σύντομα νέα σου, 

Σε όλα τα παιδιά του κόσμου 
με την ελπίδα να ζήσουν 
χαρούμενα και ελεύθερα 
την Άνοιξη που τους έλαχε… 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Γιάννης Τζίκας 

Α time to restart

Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν ενδιαφέρεται να διερευνήσει το παρελθόν ή να κάνει προβλέψεις για το μέλλον, όταν όλα φαίνεται ότι πάνε καλά. Περιορίζεται στα όρια του παρόντος και την καθημερινή «κανονικότητα». Όταν όμως η βουή κι οι ανατριχιαστικοί τριγμοί ακούγονται απειλητικά κι οι ρωγμές είναι ορατές, όλοι ξέρουμε ότι η ζωή μας έχει πάψει να είναι ασφαλής. Το τέλος της δικής μας «κανονικότητας» είχε προαναγγελθεί με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2008. Έκτοτε η κατάσταση επιδεινώνεται διαρκώς επιρρεάζοντας κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Η αβεβαιότητα, η αγωνία και το άγχος έχουν καταλάβει την θέση της επανάπαυσης. 

Στην παρούσα φάση λοιπόν βρισκόμαστε όλοι αντιμέτωποι με μια κρίση όπου καλούνται να ενεργοποιηθούν όλες οι γενεσιουργές δυνάμεις. Αυτό έχει προκαλέσει και την έντονη αναζήτηση της γνώσης στην συλλογική ανθρώπινη εμπειρία, στα χρόνια της Ισπανικής γρίππης, του κραχ του ’29, την ακμή και την παρακμή των συστημάτων. Έτσι αρχίσαμε όλοι την αναζήτηση υπογραμμίζοντας κατ’ αρχήν ότι η ιστορία γεννιέται απο τον πόλεμο. Να ξεθάβουμε τα κείμενα του Μάρξ που εξηγούν τον ντετερμινιστικό τρόπο εξέλιξης του κόσμου με βάση τους νόμους της οικονομίας και εκείνων που πιστεύουν πως η ανθρώπινη ιστορία είναι μία συνεχής βελτιωτική πορεία προς ένα τελικό σκοπό. Να ανατρέχουμε στην παγκόσμια ιστοριογραφία και να συναντούμε ξανά και ξανά εκείνους που υποστηρίζουν πως οι τρόποι με τους οποίους η φύση αντιμετωπίζει τον υπερπληθυσμό και την δυσκολία πρόσβασης στην τροφή, είναι ο πόλεμος, ο λιμός και οι επιδημίες. 

Στον δρόμο αυτόν της αναζήτησης θα βρούμε την αφήγηση που υποστηρίζει πως το τέλος μιάς εποχής καταγράφεται ύστερα από μια αλληλουχία γεγονότων, ανθρώπινων και φυσικών, που περιλαμβάνουν ζητήματα κλιματικής αλλαγής, εισβολών, πολέμων, εσωτερικών εξεγέρσεων, πολιτικών καταστροφών και οικονομικών καταρρεύσεων που οδηγούν στη «συστημική κατάρρευση». Και δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε πως υπάρχουν ιστορικές στιγμές που, παρά την απειροελάχιστη έκταση που καταλαμβάνουν στον ιστορικό χρόνο, διαθέτουν μια τέτοια δυναμική ικανή να επιφέρει κοσμογονικές αλλαγές. 

[ads-post]

Αναζητώντας τις αιτίες, δε θα καταφέρουμε να προσπεράσουμε αδιάφορα τον Ρουσσώ ή τον Toynbee, που με παρόμοιο τρόπο εξηγούν ότι, ο σκοπός της πολιτικής είναι να απαλλάξει τις ανθρώπινες κοινωνίες απο τη βία της αναρχίας, αποκαθιστώντας την ειρήνη και την ασφάλεια, που μεταφράζεται ως η επιβολή του νόμου και της τάξης. Και, ξαφνικά, βρεθήκαμε μπροστά στο παράδοξο να βγούμε απο την ιστορία γιατί μας λένε πως ο δρόμος τελειώνει εδώ, με την εγκατάσταση ενός παγκόσμιου κυβερνείου! Με τον νόμο και την τάξη να αποτελεί το motto της νέας αυτής τάξης πραγμάτων, κομμένο και ραμένο στα μέτρα υπερεθνικών ελίτ, που επιδίδονται στην καταστροφή, για να επιβεβαιωθεί ο διαχωρισμός των κοινωνιών σε δημιουργικές και σε εκείνες που χαρακτηρίζονται από τον τρόμο, την καταστολή, την μεταβατικότητα, τις εξεγέρσεις και την καταστροφή, όπως η δική μας. Περιδιαβαίνοντας τα ιστορικά μονοπάτια ο δρόμος θα μας φέρει στη θεωρία και τη πράξη της φράσης «laissez-faire» που επιτρέπει τον δυνατό να γίνεται δυνατότερος και τον αδύναμο πιο αδύναμο, με την ανεξέλεγκτη και χωρίς κανόνες γιγάντωση φαρμακευτικών κολοσσών, εταιρειών σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας, χρηματοπιστωτικών κύκλων κτλ οδηγώντας στον γεωμετρικό πολλαπλασιασμό των ανισοτήτων. 

Ο ένας ιστορικός δίνει τη σκυτάλη στον άλλο και η μια σκέψη οδηγεί στην άλλη, για να ολοκληρωθεί το αξίωμα πως η συγκέντρωση του πλούτου σε ολίγους δημιουργεί μια ασταθή ισορροπία, που ιστορικά έχει αντιμετωπισθεί είτε με τη νομοθετημένη αναδιανομή του πλούτου είτε με επανάσταση, με επακόλουθο την διανομή της φτώχειας. 

Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως μπορεί μεν η ιστορία να μην επαναλαμβάνεται αλλά επιτρέπει, με την επεξεργασία όλων των δεδομένων και την αξιολόγησή τους, την εξαγωγή συμπερασμάτων αλλά και τη δημιουργία αποδεκτών γενικεύσεων, αξιωμάτων ή μοτίβων. 

Πολύ σχετικά βέβαια με όλα αυτά και σε πλήρη εναρμόνιση με τα αξιώματα της ιστορίας, είναι και τα πρόσφατα δημοσιεύματα του ΟΟΣΑ που αναφέρουν ότι το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 46% του πλούτου, ενώ ένας στους τρείς πολίτες των χωρών του ΟΟΣΑ βρίσκεται στο όριο της φτώχειας κι εφτά στους δέκα έλληνες ζούν πλέον κάτω απο το όριο της φτώχειας. Δεν μπορούμε επίσης να παραλείψουμε ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο των ερευνών πως το 10% του ενήλικου πληθυσμού κινδυνεύουν να παρουσιάσουν κάποιου είδους ψυχική ή συμπεριφορική διαταραχή. Σύμφωνα λοιπόν με τα δημοσιεύματα αυτά, η οικονομική κρίση επιδρά κατά πολλαπλό τρόπο στην υγεία των ανθρώπων καθώς μειώνονται οι πόροι για την υγεία και τις αποδοχές και χάνονται θέσεις εργασίας, με επακόλουθο η εργασιακή ανασφάλεια να προκαλεί σωματικά και ψυχικά νοσήματα. 

Τι λένε όμως για όλα αυτά οι «υγειονομικοί στρατηγοί» κι εκείνοι που εδώ και χρόνια παραχωρούν τον Δημόσιο χώρο και τα Δημόσια αγαθά στους ιδιώτες; Που είναι η ειρήνη και η ασφάλεια των πολιτών; 

Συνεπώς δεν είναι περίεργο που, για πρώτη φορά, μια μεγάλη πλειοψηφία ανθρώπων και μάλιστα νέων, απο πολλές χώρες της γής, έχει αποφασίσει ότι ο καπιταλισμός που βιώνουμε κάνει κακό παρά καλό και πως πρέπει, αν δεν αντικατασταθεί, να ξαναγίνει χρήσιμος. 

Η ιστορία πάντως, για να επιστρέψουμε σ’ αυτήν δεν είναι ένα δωμάτιο του τρόμου. Είναι ένας τεράστιος φωτεινός χώρος γεμάτος με μια πλούσια κληρονομιά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όχι μόνο ως όπλο ενάντια στο σκοταδισμό αλλά και ως πηγή γνώσης, ευτυχίας και αισιοδοξίας που με περηφάνεια θα την μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές. Θαυμάζω βέβαια τη γεμάτη χιούμορ και αμεσότητα νεανική αντισυστημική γραφή για όσα συμβαίνουν αλλά κι όλους όσους μπορούν να πάρουν την σωστή θέση στη δύσκολη αυτή στιγμή των τριγμών στα θεμέλια του οικοδομήματος και των νεοταξίτικων πράξεων νομοθετικού περιεχομένου. Είναι ανάγκη να μην επιτρέψουμε την καταστολή των αναζωογονητικών δυνάμεων που βρίσκονται μέσα σε κάθε άνθρωπο. 

Πολλά θα μπορούσε να πεί κανείς κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, αναζητώντας αιτίες, λύσεις και απαντήσεις στα δύσκολα θέματα της εποχής μας. Αυτό που, προσωπικά, θα κρατήσω για το τέλος της περιήγησης αυτής είναι το φωτεινό παράδειγμα της αρχαίας Ελλάδας, που σε παρόμοιες ανατρεπτικές συγκυρίες, υιοθέτησε το «μέτρον άριστον», που μπορεί να αποτελέσει και το έναυσμα για μια νέα διαδρομή. 

Γράφει στην larisacitynews.GR

ΠΑΧΗ ΠΗΝΕΛΟΠΗ

Νίκος Καρδούλας: Μαθηματική προσέγγιση και προβλέψεις για την πανδημία στην Ελλάδα

Στην παρούσα έρευνα γίνεται μία προσπάθεια να απεικονισθεί με μαθηματική προσέγγιση η συμπεριφορά της εξέλιξης της νόσου του κορωνοϊού (covid-19) στη χώρα μας, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δημοσιευμένα δεδομένα και να γίνουν προβλέψεις για τις επόμενες ημέρες.

Λαμβάνοντας υπόψη τα καθημερινά δεδομένα εξέλιξης της νόσου και προσπαθώντας να απεικονισθούν αυτά με κάποια μαθηματική συνάρτηση, δοκιμάσθηκαν όλες οι γνωστές μαθηματικές συναρτήσεις.

Το αποτέλεσμα αυτών των δοκιμών είναι ότι στην Ελλάδα μόνο εκθετική δεν είναι η εξάπλωση της νόσου, τόσο στα κρούσματα, όσο και στους θανάτους και η συνάρτηση η οποία απεικονίζει καλύτερα την κατάσταση με σφάλμα ±5% είναι η:

N = αt² + βt + γ, όπου Ν είναι ο αριθμός των κρουσμάτων ή των θανάτων, t o χρόνος σε αριθμό ημερών και α, β και γ παράμετροι που υπολογίσθηκαν.

Για τον υπολογισμό των παραμέτρων α, β και γ της παραπάνω συνάρτησης, εφαρμόσθηκε η μέθοδος της  πολυωνυμικής παλινδρόμησης, χρησιμοποιώντας για τα κρούσματα δεδομένα από τις 5 Μαρτίου, όπου και άρχισε η έξαρση στην Ελλάδα, μέχρι τις 25 Μαρτίου 2020 και για τους θανάτους δεδομένα από τις 12 Μαρτίου, όπου και διαπιστώθηκε ο 1ος θάνατος, μέχρι τις 25 Μαρτίου 2020 και στα παρακάτω διαγράμματα 1 και 2 φαίνονται οι αντίστοιχες καμπύλες απεικόνισης.

Στη συνέχεια με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων έγινε βελτιστοποίηση της παραμέτρων α, β και γ, ώστε να υπάρξει ακόμη καλύτερη προσαρμογή των καμπυλών απεικόνισης στα δεδομένα.

Για να διαπιστωθεί αν οι παραπάνω μαθηματικές συναρτήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μελλοντικές προβλέψεις, έγινε μία προσομοίωσή τους για τις επόμενες 5 ημέρες στις οποίες δεν υπήρχαν δημοσιευμένα δεδομένα και στη συνέχεια ανάλογα με τα δημοσιευμένα δεδομένα της κάθε ημέρας, έγιναν οι κατάλληλες συγκρίσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν και για τις 5 ημέρες, ότι τα δημοσιευμένα δεδομένα ήταν ακριβώς μέσα στα όρια  των δεδομένων που εκτιμήθηκαν και φαίνονται στον παρακάτω πίνακα 1.

Τα δύο κύρια ερωτήματα όμως που ανακύπτουν, είναι πότε θα συμβεί χρονικά η κορύφωση της πανδημίας και πότε αυτή θα αποκλιμακωθεί. Από την διεθνή εμπειρία σε χώρες όπου έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος της νόσου, προκύπτει ότι από την έναρξη επιβολής μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης μέχρι την κορύφωση της νόσου, χρειάσθηκαν 12 έως 15 ημέρες και ότι για την αποκλιμάκωση χρειάσθηκαν άλλες τόσες ημέρες. Όσο χρόνο δηλαδή χρειάστηκε για να φτάσει η νόσος στην κορύφωση, άλλο τόσο χρόνο χρειάστηκε για να εκτονωθεί.

[ads-post]

Στην Ελλάδα τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης επιβλήθηκαν από τις 23 Μαρτίου, οπότε σύμφωνα με τα παραπάνω η κορύφωση της αυξητικής πορείας της νόσου αναμένεται θεωρητικά να συμβεί από τις 3 έως τις 6 Απριλίου, ενώ η πλήρης αποκλιμάκωση της νόσου αναμένεται θεωρητικά έως τις 22 Απριλίου. Στη φθίνουσα πορεία της νόσου θα συνεχίσουν να υπάρχουν κρούσματα και θάνατοι, αλλά μειωμένα και εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην τήρηση των μέτρων, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο.

Χρησιμοποιώντας λοιπόν τις μαθηματικές συναρτήσεις της έρευνας, έγινε μία εκτίμηση του συνολικού αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων στην Ελλάδα για τις επόμενες 7 ημέρες, όπου αναμένεται η κορύφωση της νόσου και φαίνεται στον παρακάτω πίνακα 2.

Συμπεραίνοντας, οι μαθηματικές προσεγγίσεις είναι  διαδικασίες με πολλούς περιορισμούς και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Η παρούσα έρευνα στηρίζεται μόνο στα μαθηματικά και εύχομαι τις επόμενες ημέρες ο αριθμός των κρουσμάτων και των θανάτων να είναι πολύ μικρότερος από αυτόν που εκτιμήθηκε στην έρευνα και η κορύφωση της νόσου να συμβεί νωρίτερα.

Γράφει στην larisacitynews.GR

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΔΟΥΛΑΣ

Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

MSc Τηλεπισκόπισης UK

Συνταγματάρχης ε.α.

Νίκος Καρδούλας: Σε περίοπτη θέση η Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη του κορωνοϊού – Πρωτιά στην Ευρωζώνη

Αισιόδοξα μηνύματα έρχονται τόσο από την παγκόσμια κατάταξη, όσο και από τους ειδικούς επιστήμονες για την πορεία της πανδημίας του Covid-19 στη χώρα μας.

Στην παρούσα έρευνα λήφθηκαν υπόψη χώρες με πληθυσμό πάνω από 300.000 κατοίκους,  με πάνω από 50 κρούσματα και με πάνω από έναν θανάτους (93 χώρες).

Η Ελλάδα στις 27 Μαρτίου 2020 και ώρα 11.45 βρίσκεται στην 38η θέση παγκοσμίως στον αριθμό διαγνωσμένων κρουσμάτων σε σχέση με τον πληθυσμό της, έναντι της 19ης πριν από 10 ημέρες, παρουσιάζοντας ένα κρούσμα ανά 11.628 κατοίκους, πολύ κοντά στον  παγκόσμιο μέσο όρο των 93 χωρών της έρευνας, που είναι ένα κρούσμα ανά 11.816 κατοίκους. Στις πρώτες πέντε θέσεις βρίσκονται η Ισλανδία με ένα κρούσμα ανά 426 κατοίκους, το Λουξεμβούργο, η Ελβετία, η Ιταλία και η Ισπανία (Πίνακας), την καλύτερη αναλογία διεθνώς έχει η Νιγηρία με ένα κρούσμα ανά 3.171.378 κατοίκους, ενώ στην Ευρωζώνη η Ελλάδα έχει την καλύτερη αναλογία αφού είναι 16η μεταξύ 16 χωρών και εξασφαλίζει την πρωτιά. Σημειώνεται ότι στην Ευρωζώνη ανήκουν 19 χώρες, αλλά η Λετονία, η Σλοβακία και η Μάλτα δεν συμμετείχαν στην έρευνα, αφού μέχρι στιγμής δεν παρουσιάζουν θανάτους.

Η χώρα μας βρίσκεται στην 23η θέση παγκοσμίως στον αριθμό των θυμάτων της νόσου, σε σχέση με τον πληθυσμό της, έναντι της 20ης πριν από 10 ημέρες. Η Ελλάδα έχει μέχρι στιγμής ένα θάνατο ανά 384.152 κατοίκους, αναλογία πολύ καλύτερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο των 93 χωρών της έρευνας, που είναι ένας θάνατος ανά 260.812 κατοίκους. Οι πρώτες πέντε χώρες με τα υψηλά ποσοστά θνησιμότητας σε σχέση με τον πληθυσμό τους είναι η  Ιταλία με έναν θάνατο ανά 7.359 κατοίκους, η Ισπανία, το Ιράν, η Γαλλία και η Ολλανδία (Πίνακας), την καλύτερη αναλογία παγκοσμίως έχει η Νιγηρία με έναν θάνατο ανά 206.139.589 κατοίκους, ενώ στην Ευρωζώνη η Ελλάδα είναι 12η μεταξύ 16 χωρών.

Σχετικά με την αναλογία θανάτων προς τα επιβεβαιωμένα κρούσματα η χώρα μας βρίσκεται στην 22η θέση παγκοσμίως. Στην Ελλάδα υπάρχει έως τώρα ένας θάνατος για κάθε 33 κρούσματα, αναλογία πολύ καλύτερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο των 93 χωρών της έρευνας που είναι ένας θάνατος ανά 22 κρούσματα. Τη χειρότερη αναλογία έχει η Ιταλία με ένα θάνατο ανά 10 κρούσματα και ακολουθούν το Ιράκ, η Ινδονησία, η Ισπανία και το Ιράν (Πίνακας), την καλύτερη αναλογία διεθνώς έχει η Εσθονία με έναν θάνατο για κάθε 575 κρούσματα, ενώ στην Ευρωζώνη η Ελλάδα είναι 6η μεταξύ 16 χωρών.

Τα μηνύματα μέχρι στιγμής στη χώρα μας είναι ενθαρρυντικά, τα μέτρα αποδίδουν, αλλά επειδή ο ιός είναι απρόβλεπτος, ουδείς μπορεί να εκτιμήσει με ασφάλεια πως θα εξελιχθεί τις επόμενες ημέρες. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι πρέπει να αποφεύγονται οι άσκοπες μετακινήσεις, καθώς όσο καθυστερεί η εξάπλωση του ιού, τόσο περισσότερο κερδίζουμε τη μάχη με το χρόνο και ότι θα μπορούμε να έχουμε ασφαλή συμπεράσματα από τις 10 Απριλίου και μετά.

[ads-post]

Δεν επιτρέπεται λοιπόν κανένας εφησυχασμός, πρέπει να συνεχίσουμε να επαγρυπνούμε παρότι δεν βλέπουμε εκθετική αύξηση των περιστατικών στην χώρα μας και αν επιδείξουμε όλοι την αναγκαία ατομική υπευθυνότητα τηρώντας σχολαστικά τα μέτρα αυτοπεριορισμού, θα κερδηθεί ο απαραίτητος χρόνος για να τελειώσει η κρίση της πανδημίας.

Γράφει στην larisacitynews.GR

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΔΟΥΛΑΣ

Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π.

MSc Τηλεπισκόπισης UK

Συνταγματάρχης ε.α.

Η σκληρή αλήθεια για το μεταναστευτικό

Ένα από τα σημαντικότερα θέματα τα οποία καλείται να ρυθμίσει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι το μεταναστευτικό. Μάλιστα μετά τα πρόσφατα γεγονότα σε Χίο και Λέσβο η κατάσταση μοιάζει να έχει εκτραχυνθεί εντελώς. Με αυτό το άρθρο θα γίνει μια απόπειρα να αποκαλυφθεί η αλήθεια γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα, καθώς ουκ ολίγοι Έλληνες ανεξαρτήτως ηλικίας έχουν πέσει θύματα λαϊκιστικών αντιλήψεων που μαστίζουν τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Ξεκινώντας, είναι απαραίτητο να τονίσουμε τη διάκριση ανάμεσα στις έννοιες "πρόσφυγας", "μετανάστης", "λαθρομετανάστης". Έτσι πρόσφυγας σύμφωνα με τη Σύμβαση τη Γενεύης 《είναι ένα άτομο που βρίσκεται εκτός της χώρας καταγωγής του ή του τόπου κατοικίας του, έχει δικαιολογημένο φόβο δίωξης για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ορισμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω πολιτικών πεποιθήσεων και εξαιτίας αυτού του φόβου δίωξης αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να απολαμβάνει την προστασία αυτής της χώρας ή την επιστροφή σ' αυτήν》(άρθρο 1). Αντίθετα, όταν κάποιος βρίσκεται εκτός της πατρίδας ή της χώρας διαμονής του για ένα λόγο άσχετο από όσους αναφέρθηκαν πιο πάνω χαρακτηρίζεται ως "μετανάστης". Σε αυτό το σημείο πρέπει να γίνει μια κομβική διάκριση, καθώς ένας μετανάστης μπορεί να είναι νόμιμος, δηλαδή να έχει εισέλθει εντός μιας ξένης χώρας σύμφωνα με τους κανόνες που έχει θέσει η χώρα αυτή, ή να έχει εισέλθει παράνομα στη χώρα, δηλαδή λαθραία. Σήμερα επιχειρείται να αντικατασταθεί ο όρος "λαθρομετανάστης" με άλλους όρους πιο κομψούς, όπως ο όρος "παράτυπος μετανάστης" (κατά τη γνώμη μου λανθασμένα, καθώς σημασία έχουν οι πράξεις και όχι το πώς θα τις ονομάσουμε).

Εφόσον έγινε αυτή η διάκριση, ήρθε η ώρα να διερευνηθεί αν πράγματι είναι σωστή η επιλογή της κυβέρνησης να δημιουργήσει κλειστά κέντρα κράτησης των λαθρομεταναστών στη Χίο και τη Λέσβο. Για να εξακριβωθεί αν ήταν πράγματι ορθή η συγκεκριμένη κίνηση, θεωρείται πρέπον να απαντήσουμε σε κάποια ερωτήματα.

Αρχικά είναι αναγκαίο να αναρωτηθεί κανείς αν πρέπει να δημιουργηθούν κλειστά κέντρα κράτησης μεταναστών. Η απάντηση μοιάζει σχεδόν αυτονόητη, καθώς δεν υπάρχει σώφρων άνθρωπος που θα υποστήριζε πως είναι λογικό να επιτραπεί σε κάποιους ανθρώπους που εισήλθαν παράνομα σε μια χώρα να κινούνται ελεύθερα σε αυτή χωρίς κανένα απολύτως περιορισμό.

Έπειτα είναι επιτακτική η ανάγκη να εξετασθεί πού είναι ο κατάλληλος τόπος να χτιστούν τα συγκεκριμένα κλειστά κέντρα κράτησης. Εδώ υπάρχουν δύο επιλογές : α) να κατασκευασθούν κέντρα κράτησης σε όλη την επικράτεια ή β) μόνο στα νησιά Χίο και Λέσβο. Η λογική λέει πως καλύτερη λύση είναι η πρώτη πρόταση, καθώς το πρόβλημα θα επιμεριστεί. Ωστόσο βάσει της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, η Τουρκία υποχρεούται να δεχτεί πίσω μόνο όσους δεν έχουν απομακρυνθεί από τα νησιά. Δηλαδή αν κάποιος παράτυπος μετανάστης μεταφερθεί από την Χίο σε κλειστό κέντρο στη Λάρισα, η Τουρκία δεν υποχρεούται να τον δεχτεί πίσω. Επομένως, κλειστά κέντρα κράτησης μπορούν να γίνουν μόνο σε Χίο και Λέσβο. Στην ηπειρωτική Ελλάδα μπορούν να μεταφερθούν μόνο αυτοί που η αίτηση ασύλου τους έγινε δεκτή.

Με βάση τις παραπάνω σκέψεις εκδόθηκαν οι διοικητικές πράξεις με βάση τις οποίες θα δημιουργούνταν τα κλειστά κέντρα κράτησης στη Χίο και τη Λέσβο. Ωστόσο, οι πολίτες προσπάθησαν να εμποδίσουν την κατασκευή τους με τη βία, αντί να υπερασπιστούν τις απόψεις τους ειρηνικά και νόμιμα προσφεύγοντας στα δικαστήρια.

Επομένως η κυβέρνηση, ορθώς έδωσε εντολή στις δυνάμεις καταστολής να επέμβουν στα νησιά και να επιβάλουν τους νόμους. Δυστυχώς κάποιοι λαϊκιστές ξεκίνησαν να ισχυρίζονται πως 《Έλληνες χτυπούν Έλληνες》 και να διχάζουν το λαό, ξεχνώντας πως το κράτος (λέξη που στα αρχαία σημαίνει δύναμη) έχει χρέος με τις δυνάμεις καταστολής να μεριμνά για την εφαρμογή των νόμων.

[ads-post]

Με βάση τα όσα αναπτύχθηκαν, είναι πασίδηλο ότι τα κλειστά κέντρα κράτησης πρέπει οπωσδήποτε να κατασκευαστούν. Ωστόσο η δημιουργία τέτοιων δεν αρκεί ώστε να λυθεί το ζήτημα.

Αρχικά η Ελληνική Δημοκρατία είναι επιβεβλημένη ανάγκη να προστατεύσει τα σύνορά της (χερσαία και θαλάσσια) και να μην επιτρέπει στον οποιοδήποτε να εισέρχεται εντός της επικράτειάς της.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί πως όταν γίνεται λόγος για υπεράσπιση των συνόρων, αυτή μπορεί να γίνει νοητή μόνο στα πλαίσια των κανόνων που υπαγορεύουν τα διεθνή κείμενα τα οποία έχει υπογράψει και κυρώσει η Ελλάδα, όπως η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και το Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Επειδή, όμως, οι τελευταίες εξελίξεις θέτουν πια σε κίνδυνο τον σκληρό πυρήνα της εθνικής υπόστασης και κυριαρχίας, η χώρα δικαιούται και υποχρεούται να λάβει κάθε μέτρο για την αναχαίτιση του κινδύνου. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το διεθνές δίκαιο που κατοχυρώνει ανθρώπινα δικαιώματα, και στην εθνική κυριαρχία ανάγεται και την κρατική υπόσταση προϋποθέτει, για να μπορέσει να εφαρμοστεί αποτελεσματικά. Χωρίς κράτος, κανένα ανθρώπινο δικαίωμα, ούτε των ημεδαπών ούτε των αλλοδαπών, είναι εγγυημένο. No state, no rights.

Επιπροσθέτως, σε διπλωματικό επίπεδο η κυβέρνηση οφείλει να αναδείξει τη σπουδαιότητα του συγκεκριμένου προβλήματος, του οποίου οι διαστάσεις είναι διεθνείς . Είναι λανθασμένη η άποψη πως το προσφυγικό-μεταναστευτικό είναι ένα ελληνικό πρόβλημα, ή έστω ένα ελληνοτουρκικό ζήτημα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωμένη να παρέμβει ενισχύοντας αφενός οικονομικά τα κράτη-μέλη της που δοκιμάζονται, αλλά και αναγκάζοντας αφετέρου τα κράτη που συνορεύουν με αυτή (όπως η Τουρκία) να λάβουν και αυτά μέτρα ώστε να μειωθεί ο αριθμός των ατόμων που μετακινούνται παράνομα.

Επιπλέον, η κυβέρνηση οφείλει να ενισχύσει οικονομικά τους κατοίκους των ακριτικών νησιών, οι οποίοι σήμερα δοκιμάζονται έχοντας καταλήξει να αποτελούν μειοψηφία στα ίδια τους τα νησιά.

Συνεχίζοντας, η ελληνική διοίκηση κρίνεται απαραίτητο να μεριμνήσει ότι οι λαθρομετανάστες θα απελαθούν από τη χώρα, εφόσον διαπιστωθεί ότι δεν διαθέτουν την ιδιότητα πρόσφυγα, καθώς δικαίωμα σε ασύλο έχει μόνο ο πρόσφυγας. Η απέλαση και η επαναπροώθησή τους είναι αναγκαία καθώς όπως φάνηκε και από τις μεγάλες υλικές καταστροφές που έχουν προκαλέσει οι φιλοξενούμενοι μουσουλμάνοι στα νησιά Λέσβο και Χίο είναι αδύνατον αυτοί να αφομοιωθούν.

Εν κατακλείδι, από τη μια πλευρά το μεταναστευτικό ζήτημα είναι αδήριτη ανάγκη να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά από την ελληνική κυβέρνηση. Από την άλλη, η ελληνική κοινωνία και ιδίως οι κάτοικοι των νησιών οφείλουν να αντιδράσουν ψύχραιμα, και προπαντός χρησιμοποιώντας νόμιμα μέσα, καθώς δεν πρέπει να ξεχνούν ότι η Ελληνική Δημοκρατία είναι ένα κράτος δικαίου στο οποίο η αυτοδικία δεν έχει καμία θέση. Τέλος, να τονιστεί ότι όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω αφορούν τους πρόσφυγες και του μετανάστες που εισέρχονται διά θαλάσσης, καθώς η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας δεν καλύπτει και αυτούς που εισέρχονται στην Ελλάδα δια ξηράς από τον Έβρο. Στην τελευταία περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση έχει ιερό καθήκον να εξασφαλίσει ότι από τα χερσαία σύνορα δε θα περνά στη χώρα παράνομα ούτε κουνούπι. 

Γράφει στην larisacitynews.GR 

Γιαννούλης Γρηγόριος (Άκης)

Διευθυντής Εξωτερικών Συνεργασιών του Ινστιτούτου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών Κέντρο Αστικής Μεταρρύθμισης (ΚΕ.ΑΣ.Μ.)

Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου της ΟΝΝΕΔ Φαρσάλων

Πράξη εξισορρόπησης ή επιλογή;

Το τελευταίο διάστημα, ο συριακός στρατός επιτίθεται σε καίριες Τουρκικές μαχητικές θέσεις στη βορειοδυτική Συρία. Η Άγκυρα και ορισμένοι από τους συνεργάτες της κατηγορούν τη Δαμασκό πως βάλλονται ειρηνικοί στόχοι και η ουδέτερη (γι’ αυτούς) ζώνη. Η συριακή κυβέρνηση, με τη σειρά της, δηλώνει ότι η αιτία της αστάθειας στην περιοχή είναι οι ενέργειες των τρομοκρατών. Την ίδια στιγμή Ρωσία και Τουρκία διεξάγουν μια σειρά διαπραγματεύσεων με διαφορετικά και ασαφή συμπεράσματα να εξάγονται μετά από κάθε συνάντηση. Το Κρεμλίνο επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι ο στρατός της Δαμασκού ενεργεί νόμιμα και ορθά, εκκαθαρίζοντας το κυρίαρχο έδαφός του από «τρομοκράτες», ενώ παράλληλα θεωρεί πως το πρόβλημα δημιουργείται από την αποτυχία της Τουρκίας να διαχωρίσει τους τζιχαντιστές από τους “απλούς” ενόπλους. 

Εάν όλα αυτά αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα ή συμβαίνουν για “τα μάτια του κόσμου” θα φανεί στο μέλλον. Προς το παρόν αυτό που διερωτάται η διεθνής κοινή γνώμη είναι εάν πρόκειται για πράξη εξισορρόπησης από μέρους της Ρωσίας ή εάν έχει κάνει πλέον την επιλογή της. 

Πρωτίστως, θα πρέπει να λάβουμε υπ’όψιν ότι η Ρωσία είχε πάντα τακτική και όχι στρατηγική συμμαχία με την Τουρκία, ενώ όσοι έχουν παρακολουθήσει τον Πρόεδρο Πούτιν θα δεχτούν πως πάντα θα τάσσεται υπέρ του Assad έναντι του Ερντογάν, καθώς για τον πρόεδρο Πούτιν η ιστορία και οι θρησκευτικοί δεσμοί παίζουν σημαντικό ρόλο. Ως εκ τούτου θα βλέπει πάντα τους εχθρούς της Συρίας ως εχθρούς δικούς του και της Ρωσίας. 

Ένα γεγονός που ελάχιστα αναφέρεται είναι ότι τον Σεπτέμβριο του 2019 η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν φέρονταν να είχαν καταλήξει σε συμφωνία για το κουρδικό ζήτημα με το ρωσικό σχέδιο μιας πολιτιστικής ομοσπονδίας για τη Συρία να επικρατούσε έναντι μιας διοικητικής ομοσπονδίας που φαινόταν να επιθυμεί η Τουρκία. Αυτό φαίνεται να ήταν η αρχή του ρήγματος στη σχέση Ρωσίας - Τουρκίας με τη δεύτερη ούσα μεθυσμένη από το όνειρο μιας νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας, να εισβάλλει -αγνοώντας τα συμφωνηθέντα στο Σότσι- προ μηνών με στρατιωτικά μέσα χρησιμοποιώντας μισθοφόρους, Τουρκμένους και φανατικούς μαχητές, οι οποίοι αφού ξεκλήρισαν ένα λαό στα βόρεια της Συρίας, έβαλαν ξανά στο στόχαστρο Χριστιανούς Ορθόδοξους, με τα στοιχεία να δείχνουν -μεταξύ άλλων- και θρησκευτική «γενοκτονία». Την ίδια στιγμή ρωσικά μέσα ενημέρωσης έδειχναν εικόνες βομβιστικών επιθέσεων κοντά σε εκκλησίες και γειτονικά κτίρια με έκδηλη τη δυσαρέσκεια των ρώσων πολιτών. 

(σ.σ αίσθηση είχε προκαλέσει τον Ιούλιο του 2019 φωτογραφία που αποτύπωνε βομβαρδισμένη την κύρια πρόσοψη της Παναγίας των Ορθόδοξων Σύρων στην πόλη Καμισλί, με τους Σύριους να σπεύδουν να επανατοποθετήσουν τον γκρεμισμένο σταυρό ανάμεσα στα χαλάσματα). 

Το Ιράν δε μένει αδιάφορο στη σύγκρουση αυτή (να αναφέρουμε κάπου εδώ πως οι μουσουλμάνοι χωρίζονται σε Σιίτες και Σουνίτες). Οι Ιρανοί, οι οποίοι είναι Σιίτες, αναγνωρίζουν την κυρίαρχη ελίτ της Συρίας η οποία κυβερνά και αποτελείται από τους Αλαουίτες*. Οι μεν δεύτεροι κλείνουν προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των Σιιτών. Ως εκ τούτου, τους παρέχουν υποστήριξη σε θρησκευτικό, πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Ένας ακόμη λόγος στήριξης είναι ότι η Συρία η οποία γεωπολιτικά είναι μια χώρα κλειδί με δεδομένο ότι βρίσκεται δίπλα στο Ισραήλ είναι διαρκής εχθρός του Ιράν, τα τελευταία σαράντα περίπου χρόνια. 

Τι θα γίνει όμως εάν χάσει τον έλεγχο ο Άσαντ ο οποίος στηρίζεται από Αλαουίτες και Χριστιανούς; 

( σ.σ οι Αλαουίτες είναι μειοψηφία στη Συρία. Λαός μετριοπαθής, ήταν επί το πλείστον χωρικοί, εξόριστοι, περιθωριακοί και κατατρεγμένοι που τους έφερε ο Ασαντ (Αλαουίτης) στην εξουσία και οι οποίοι ζουν αρμονικά με τους Χριστιανούς, ενώ σέβονται ιδιαιτέρως τους Ελληνορθόδοξους. Πρέπει να σημειωθεί ότι με τον όρο Ελληνορθόδοξοι δεν μιλάμε για Έλληνες αλλά για γηγενείς Άραβες, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως “Ρουμ Ορτοντόκς”, δηλαδή για τον “Ρωμαίο”, που παραπέμπει στην παράδοση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας). 

Σ’ αυτή την περίπτωση ως επικρατέστερο σενάριο είναι η ύπαρξη καθεστώτος φόβου , χάους, μαζικών εκτελέσεων, εθνικών εκκαθαρίσεων και εκτοπισμών, ενώ θα απειληθεί η συνέχιση της ύπαρξης των Αλαουϊτών και των άλλων εθνικο-θρησκευτικών μειονοτήτων της Συρίας, ειδικά των Χριστιανών, στα πατρογονικά τους εδάφη, ενώ μεγάλο μέρος αυτού του πληθυσμού θα οδηγηθεί στην προσφυγιά και φυσικά θα χάσει γεωστρατηγικούς και θρησκευτικούς συμμάχους όπως το Ιράν και η Ρωσία 

[ads-post]

Ας ανατρέξουμε όμως στο πρόσφατο παρελθόν, όταν προ ημερών ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Τουρκία, Alexey Yerkhov, άρχισε να δέχεται απειλές στα κοινωνικά δίκτυα λόγω της κατάστασης στην Idlib με τον Πρέσβη να μιλά ανοικτά για ύπαρξη "αντιρωσικής υστερίας" στα κοινωνικά δίκτυα της Τουρκίας. Και ναι μεν, όπως αναφέρθηκε ήδη, πολλοί θεωρούν πως η δυναμική στήριξη της Ρωσίας στον Ασαντ είναι πράξη εξισορρόπησης με πολλαπλά μηνύματα στον συνέταιρο του Ερντογάν, δείχνοντάς του παράλληλα ποια είναι τα όρια και η θέση του, από την άλλη όμως υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν πως έκανε την επιλογή του ο Πούτιν να σταθεί ανοικτά υπέρ της Συρίας. Μια επιλογή «Ρουά ματ» καθώς ξέρει πολύ καλά -ο Πούτιν- το εσωτερικό σκηνικό της Τουρκιάς και πως οι οικονομικές επιπτώσεις από τις πολλαπλές στρατιωτικές επιχειρήσεις και πολεμικά μέτωπα, θα γίνουν η αιτία να χάσει τον ύπνο του ο Ερντογάν, ζώντας ήδη και με τον εφιάλτη ενός πραξικοπήματος που θα φέρει την ανατροπή του. Την ίδια στιγμή ο Πούτιν ανεβάζει τη δημοφιλία του στο εσωτερικό, θέτοντας εαυτόν ως υπερασπιστή του Ανατολικού Χριστιανισμού με όραμα τη δημιουργία/αναβίωση μιας νέας Ρώμης στη Δαμάσκο. 

Οι σχέσεις μεταξύ των προέδρων Πούτιν και Ερντογάν δεν φαίνονται να είναι ποτέ ξανά οι ίδιες, ίσως γιατί ο Ρώσος ηγέτης ως άλλος Μιχαήλ Ντμιτριέεβιτς Σκόμπλεβ * βλέπει κάτι που εμείς δεν είμαστε σε θέση να δούμε, ακόμη, αλλά σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον να το παρακολουθήσουμε να εκτυλίσσεται... 

* Ο Μιχαήλ Ντμίτριεβιτς Σκόμπελεφ (1843-1882) ήταν Ρώσος στρατηγός ο οποίος δεν ηττήθηκε ούτε μία φορά. Έγινε γνωστός στη διάρκεια της ρωσικής εκστρατείας κατά της Χίβας (1873), κατά της Κοκάνδης (1875-1876) και μπήκε στην ιστορία ως απελευθερωτής των λαών των Βαλκανίων από τον Οθωμανικό ζυγό. Ντυμένος με λευκή στολή και τοποθετημένος πάνω σε ένα άσπρο άλογο εξοικειώθηκε με τους στρατιώτες του ως "Λευκό Γεν." (και από τους Τούρκους ως "Λευκό Πασά "). Κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στην Khiva , οι τουρκμένοι αντίπαλοι τον ονόμαζαν goz zanli ή "Bloody Eyes". 

Γράφει στην larisacitynews.GR

Αντωνιάδου Αθηνά 

Κοινωνιολόγος / Blogger , Freelance writer